opakowania i kartony

Kaszerowanie

2008-06-29T04:07:00.000-07:00

Uszlachetnianie wyrobu papierniczego poprzez oklejanie cienkim papierem ( niezadrukowanym lub zadrukowanym) papieru znacznie grubszego, kartonu, tektury falistej itp. W celach dekoracyjnych lub technicznych. Typowym przykładem kaszerowania w celach dekoracyjnych jest oklejanie cienkim zadrukowanym ozdobnie papierem powierzchni tektury falistej przeznaczonej na opakowania produktów, której nie da się bezpośrednio zadrukować na maszynie drukarskiej z powodu jej grubości oraz wewnętrznej struktury.

Rodzaje opakowań z tektury falistej

2008-04-07T10:07:00.000-07:00

Wyróżnia się następujące rodzaje opakowań z tektur falistych:

*opakowania fasonowe
- wykonywane metodami wykrawania przy użyciu wykrojników
*pudła klapowe
- opakowania wykonane z maszyn przestawnych bez konieczności użycia wykrojników wg wzornika Fefco 201
*opakowania kaszerowane
- połączenie tektury falistej z drukiem offsetowym
*dodatki do opakowań
- kratownice , narożniki , przekładki , wkładki i inne.
*nadruk:
- dla tektury falistej - fleksodruk oraz sitodruk
- dla opakowań kaszerowanych - offset

Kartoniki - to nie małe kartony

2008-04-07T10:03:00.001-07:00

Jedną z form znakowania produktów, obok etykiet samoprzylepnych, są przywieszki kartonowe (materiał bez kleju) drukowane metodą termotransferową lub termiczną.

Zastosowanie przywieszek kartonowych jest nieograniczone, zarówno co do branży jak i treści w nich zawartych.

Najszersze zastosowanie znalazły w branży tekstylnej, odzieżowej w handlu detalicznym jako nośnik danych o przepisie prania, rozmiarze, składzie surowcowym materiału, jak i również branży obuwniczej, i zabawek. Stosowane są także jako identyfikatory.

Taka przywieszka na produkcie pozwala zaprezentować całą gamę informacji; począwszy od logo i danych firmy, danych o produkcie, instrukcje użycia, konserwacji, informacje o promocji, o wchodzących na rynek nowościach.

Grafika powinna przyciągnąć uwagę potencjalnego nabywcy, umożliwić identyfikację produktu a dobra jakość i staranność wykonania uwidaczniać markę.

Rozróżnia się kartoniki jednostronnie i dwustronnie powlekne, o różnej gramaturze (masa jednego metra kwadratowego papieru, tektury wyrażona w gramach) i w różnych kształtach i wymiarach. .

Przywieszki mogą posiadać wcięcia, dziurki i inne elementy służące zastosowaniu oraz ogólnemu wizerunkowi.

Odpowiednie kartony ułatwią przeprowadzkę

2008-01-29T14:36:00.000-08:00

Małe kartony: rozmiar: 30 x 20 x 30 cm

* odpowiednie do pakowania książek, kaset, albumów i drobnych rzeczy
* kartony trzeba wypełnić całkiem do pełna, aby przy przewożeniu nie uszkodziły się
* nośność kartonów jest cca 12 kg
* przy pakowaniu kryształów, porcelany, sztućcy potrzebne jest wyścielić dno pęcherzykową folią lub papierem pakunkowym. Każdą część trzeba zapakować osobno.

Średnie kartony: rozmiar: 55 x 35 x 35 cm

* odpowiednie do pakowania zabawek, obuwia, ozdób i większych przedmiotów
* kartony trzeba według możliwości wypełnić całkiem do pełna, ale trzeba wziąźć pod uwagę nośność kartonów - 25 kg.

Duże kartony: rozmiar: 45 x 45 x 70 cm

* odpowiednie do pakowania ubrań, narzut, lamp i innych objętośćowo lekkich przedmiotów
* w przypadku wysokich przedmiotów możliwe jest użycie dwóch takich samych kartonów złączonych razem

Kartony na odzież: rozmiar: 45 x 50 x 130 cm

* odpowiednio są dostosowane do pakowania garniturów i sukienek
* w kartonie znajdują się wieszaki do powieszenia ubrań

Karton rolowany:

* stosowany jest do pakowania mebli w kombinacji z folią pęcherzykową i folią izolacyjną przedewszystkim do zapakowania szklanych części mebli
* ważne jest zrozumiałe oznaczenie tej szklanej części naklejką "UWAGA SZKŁO" umieszczone na górnej części opakowania

Opakowanie, które można zjeść razem z produktem

2008-01-02T09:49:00.000-08:00

Chińscy i irlandzcy naukowcy wynaleźli nowy sposób na przedłużenie świeżości owoców.

Na razie kiwi. Każdy świeży owoc zanurzają w mieszaninie białka soi, kwasu stearynowego i pullulanu - wielocukru produkowanego przez pewien rodzaj grzyba. To właśnie on sprawia, że cała mieszanina przylega do skórki owocu niczym druga skóra. A przy tym, ponieważ "zawiera wyłącznie naturalne składniki", można by bez szkody dla zdrowia zjeść ją razem z owocem. Gdyby nie to, że kiwi i tak się obiera...

Pokryte nową skórką kiwi przetrwały na sklepowej półce 37 dni bez żadnych oznak zepsucia. Normalne owoce mają trwałość ok. dwóch tygodni.

- Nasz produkt hamuje wymianę gazową owocu, zmniejsza straty składników odżywczych i parowanie wody, a także zapobiega rozwojowi mikroorganizmów wywołujących gnicie - twierdzi Shiying Xu z instytutu w Jiangsu, gdzie powstał wynalazek. Jego zdaniem w przyszłości nowa skórka może też pomagać w przechowywaniu innych owoców i warzyw, np. jabłek czy pomidorów. Problem w tym, że ponieważ każdy gatunek ma nieco inny metabolizm, prawdopodobnie trzeba będzie za każdym razem zmieniać proporcje ochronnej mieszanki. Niestety, uczeni nie wspominają nic o smaku nowych opakowań. Czyżby nie był rewelacyjny?

Opakowania przyciągające uwagę

2007-12-29T07:24:00.000-08:00

Przeprojektowany przez RPC Containers Blackburn ciekawy pojemnik do pakowania cukierków Millions zapewnił marce silniejszy efekt wizualny w sklepach ze słodyczami i innych punktach sprzedaży.

Golden Casket, producent cukierków Millions, wykorzystał po raz pierwszy w latach 1990. przyciągający wzrok pojemnik, który jest bardzo charakterystyczny dzięki bocznym powierzchniom z „bąbelkami” przypominającymi kształt cukierków oraz wizerunkowi maskotki zdobiącemu duża przednia powierzchnie.

Gdy poprzedni producent pojemników zbankrutował, firma Golden Casket poprosiła RPC Blackburn o kontynuowanie produkcji. Stając wobec konieczności przygotowania nowych maszyn, zakłady RPC Blackburn zasugerowały przeprojektowanie pojemnika, co zapewniłoby szersze możliwości zdobienia przodu opakowania przez stworzenie płaskiej powierzchni. Jednocześnie zakłady RPC zaproponowały zmianę materiału z PVC na PET, ponieważ jego wyższa przejrzystość zapewnia lepsza prezentacje cukierków.

W formowane wtryskowo pojemniki o pojemności 2,83 l pakowane są smaczne malutkie drażetki w siedmiu smakach oferowanych przez markę Millions.

Źródło: RPC

Termoformowane pojemniki do nowych zup

2007-12-29T07:20:00.000-08:00

Zakłady RPC Bebo Plastik zaprojektowały i wyprodukowały na specjalne zamówienie termoformowany pojemnik polipropylenowy do nowych zup sprzedawanych jako dania gotowe firmy Keunecke Frischemenue GmbH.

RPC-group.com

Firma Keunecke Frischemenue, założona w 1891 r., jest wiodącym specjalistą na niemieckim rynku produktów delikatesowych. Nowa seria świeżych zup tej firmy została tak opracowana, aby zapewnić minimalna trwałość 28 dni przy przechowywaniu w szafie chłodniczej. Zupy te oferują szybki i smaczny posiłek, który wymaga jedynie podgrzania w kuchence mikrofalowej przez 3 minuty. Szeroki wybór smaków obejmuje przepisy dla smakoszy oraz serie dla amatorów zdrowej żywności.

Specjalnie zaprojektowany okrągły pojemnik RPC Bebo Plastik umożliwia spożywanie zupy bezpośrednio z opakowania. Pojemniki dostępne są w dwóch formatach, ponieważ niektóre posiadają osobna przegródkę stworzona dla zup, do których po podgrzaniu dodaje się grzanki. Dla wygody konsumenta pojemniki wyposażone są także w dwa uchwyty wystające z ich obrzeża, ułatwiające przenoszenie pojemnika.

Kolorowy zewnętrzny rękaw kartonowy ze zdjęciami przedstawiającymi każdą zupę zapewnia atrakcyjna prezentacje produktów w sklepie.

Źródło: RPC - www.xture.com

Folie opakowaniowe

2007-12-16T09:52:00.000-08:00

Folie do pakowania i zastosowań technicznych

* Folie stretch do paletyzacji
* Folie "oddychające" do owoców, warzyw, kwiatów Air-o-Film
* Folie termokurczliwe poliolefinowe
* Folie typu skin i blister
* Folie samoprzylepne, zabezpieczające powierzchnię
* Folie biodegradowalne PLA
* Materiały opakowaniowe standardowe
* Folie PE i PP do laminowania
* Folie poduszkowe i pęcherzykowe

Bigowanie

2007-12-16T09:50:00.000-08:00

Bigowanie (przegniatanie) - proces introligatorski polegający na odciskaniu (wgniataniu) rowków w materiale, np papierze lub kartonie w celu ułatwienia jego złamywania (składane opakowania kartonowe, okładki książek w oprawie klejonej itp.) lub w celu dekoracyjnym.
Bigowania można dokonywać za pomocą:

* big zamocowanych w wykrojnikach, a te z kolei umieszczane są w maszynach
* taśm nagniatających montowanych na cylindrach dociskowych maszyn offsetowych
* ręcznie za pomocą kostek introligatorskich.

Bigowanie można uznać za szczególny rodzaj tłoczenia.
Na odciśnięty rowek mówi się biga lub bardziej po polsku - przegniecenie.

Materiał na biodegradowalne opakowania

2007-12-13T07:34:00.000-08:00

Nietoksyczne i rozkładające się w środowisku materiały polimerowe, które po biodegradacji służą jako kompost, wynaleźli naukowcy z Centrum Chemii Polimerów Polskiej Akademii Nauk w Zabrzu.

Materiały te oparte są o tzw. poliestry alifatyczne. Autorami patentu są dwaj zabrzańscy naukowcy: prof. Zbigniew Jedliński i doc. Marek Kowalczuk.
"Materiały, nad którymi pracujemy, są całkowicie biodegradowalne - rozkładają się do dwutlenku węgla i wody. Nie chodzi jednak o to, żeby wyrzucać opakowania - perspektywiczne wykorzystanie tych opakowań to biodegradacja do materiałów kompostowych, wykorzystanych później w rolnictwie i ogrodnictwie" - powiedział doc. Kowalczuk.
Biodegradacja w kompoście biopoliestrów, stworzonych przez naukowców zabrzańskich, trwa do 1 miesiąca. Natomiast tradycyjne opakowania z polietylenu, choć nietoksyczne, mogą zanieczyszczać środowisko nawet kilkadziesiąt lat.
Kolejna zaletą zabrzańskich biopoliestrów, produkowanych w postaci folii, jest to, że powstają w sposób tradycyjny - za pomocą rozdmuchu. Wydajność stanowiska badawczego do produkcji folii w Centrum Chemii Polimerów jest na razie niewielka - 3 kg/godz. Obecnie trwają prace nad rozbudową tego stanowiska w ramach programu TECHNO, finansowanego przez Fundację na Rzecz Nauki Polskiej. Wyprodukowana folia jest na razie używana do celów badawczych, ale ma w przyszłości służyć do opakowywania żywności.
Centrum Chemii Polimerów PAN w Zabrzu ma wieloletnie doświadczenie w badaniach nad syntezą polimerów biodegradowalnych, udokumentowane wieloma patentami i publikacjami oraz współpracą z międzynarodowymi ośrodkami.
Zabrzański wynalazek otrzymał status projektu Inicjatywy Badawczej "Eureka". Opracowana w Zabrzu technologia to tylko jedna z metod pozyskania nie zatruwających środowiska opakowań. Naukowcy brytyjscy opracowali np. tworzywo całkowicie rozpuszczalne w wodzie na bazie alkoholu poliwinylowego.
Mimo to biodegradowalne tworzywa prawdopodobnie nigdy nie zastąpią tradycyjnych. Ich cena zależy od wielkości produkcji i uwarunkowań prawnych w danym kraju, a szacuje się, że obecnie są droższe od stosowanych polietylenowych o 40-50 %.
Opakowania to nie jedyny sposób wykorzystania opracowanych w Zabrzu polimerów. Trwają już prace nad ich wykorzystaniem do opakowywania antybiotyków, leków antynowotworowych, przeciwgrzybiczych i przeciwalergicznych oraz nawozów.

źródło: http://www.opakowania.com.pl

Jakie powinny być opakowania zabawek?

2007-12-02T05:18:00.000-08:00

Aż 90 proc. konsumentów nie czyta informacji na opakowaniach zabawek. Ponad połowa z nas robi zakupy pod wpływem impulsu. Często może to mieć swoje konsekwencje – poważniejsze niż wydanie pieniędzy na niepotrzebną rzecz. Inspekcja Handlowa po raz kolejny sprawdziła, czy nasze dzieci bawią się bezpiecznie W ramach systematycznych kontroli Inspekcja Handlowa na zlecenie UOKiK przeprowadziła badania, które pokazały, że znaczna część zabawek wprowadzonych na polski rynek, może okazać się niebezpieczna dla najmłodszych. Badaniu poddano 1128 zabawek – nieprawidłowości stwierdzono w blisko 35 proc. z nich. Inspektorzy wykryli wady konstrukcyjne, zakwestionowali również niedbałe wykonanie – ostre krawędzie zabawki stanowią potencjalne źródło zagrożenia dla dziecka. Zastrzeżenia zgłoszone w toku kontroli dotyczyły także braku realizacji obowiązku podawania konsumentowi jasnej i rzetelnej informacji o nabywanym produkcie.

W trakcie badania szczególną uwagę zwrócono na oznakowanie oraz instrukcje i ostrzeżenia dołączane do produktów. Są to istotne wskazówki, które warunkują ich bezpieczne użytkowanie. Uchybienia ze strony przedsiębiorców dotyczyły m.in. niepodawania lub udzielania sprzecznych informacji dotyczących grupy, dla której przeznaczona jest dana zabawka, czy też braku wzmianki o szczególnym ryzyku związanym z ograniczeniem wiekowym.

Inspektorzy ustalili, że co trzecia skontrolowana zabawka posiadała nieprawidłowe rozwiązania konstrukcyjne i techniczne, np. zbyt cienkie linki, na których miała zawisnąć huśtawka. W takiej sytuacji duże znaczenie ma również umiejętność przewidywania przez kupujących możliwości zaistnienia sytuacji niebezpiecznych dla dziecka.

Należy zauważyć, że zagrożenie, jakie stanowić może dla dziecka zabawka nie zawsze jest wynikiem niedbałości lub niedopatrzenia ze strony przedsiębiorcy. Bywa, że dorośli nie zdają sobie sprawy z faktu, że np. nieprawidłowy montaż zabawki może sprawić, że stanie się ona niebezpieczna dla dziecka. Badania przeprowadzone na zlecenie UOKiK przez TNS OBOP pokazują, że najrzadziej instrukcje obsługi i konserwacji czytamy właśnie w przypadku zabawek – robi to tylko jedna trzecia Polaków.

Kontrola wykazała ponadto, że przedsiębiorcy nie umieszczają na wprowadzanych na rynek zabawkach informacji o niebezpieczeństwie związanym z ich używaniem przez dzieci poniżej trzeciego roku życia lub korzystania z produktu bez nadzoru osoby dorosłej. Często jednak sami przyczyniamy się do stworzenia zagrożenia dla zdrowia najmłodszych – dla blisko jednej piątej z nas oznaczenie „niedozwolone do lat 3” nie jest ważne podczas dokonywania decyzji o zakupie danej zabawki. Zwiększa to ryzyko wyboru niewłaściwego produktu dla naszego dziecka. Im starszy użytkownik, tym bardziej skomplikowany mechanizm zabawki.

Po licznych ostatnio informacjach od producentów, którzy wycofywali z rynku wadliwe produkty dla dzieci, częstym pytaniem stawianym przez rodziców jest to dotyczące sposobu zakupu bezpiecznej zabawki. W okresie zbliżającej się przedświątecznej gorączki zakupów, Urząd przypomina, na co zwracać uwagę wybierając prezenty dla najmłodszych:

Oznaczenia – zabawka musi posiadać odpowiednie informację o przeznaczeniu dla danej grupy wiekowej. Informacja o tym, że produkt przeznaczony jest dla dziecka powyżej 3 roku życia, to wyraźne ostrzeżenie o niebezpieczeństwie związanym z użytkowaniem przez młodszego konsumenta.

Skład – produkty przeznaczone dla dzieci nie mogą stwarzać zagrożenia dla dziecka w kontakcie w oczami, śluzówką czy skórą. Zapoznaj się uważnie z informacjami na opakowaniu. Niektóre substancje chemiczne, np. ftalany obecne w składzie części plastikowych mogą być przyczyną alergii oraz innych chorób.

Materiał i wykończenie – zabawki nie mogą mieć ostrych krawędzi, bądź widocznych jeszcze przed zakupem uszkodzeń. Często mała nierówność może być przyczyną dużego nieszczęścia. Obejrzyj dokładnie zabawkę, zanim podejmiesz decyzję o jej zakupie.

Drobne elementy – sprawdź czy zostały należycie przymocowane – dziecko może je połknąć lub się udławić. Kupując, zwracaj uwagę przede wszystkim na zdrowie malucha.

Dodatkowe informacje – pamiętaj, że zabawki, przy użyciu których dziecko może się przemieszczać muszą mieć łatwy i skuteczny system hamowania, a elektryczne nie mogą być zasilane prądem o napięciu przekraczającym 24V.

Instrukcje obsługi – nie ufaj wyłącznie swojej intuicji. Niewłaściwy montaż może być przyczyną tragedii. Zanim do niego przystąpisz, zapoznaj się z instrukcją obsługi oraz zasadami konserwacji sprzętu. Jej brak powinien zwrócić twoją uwagę w szczególności w odniesieniu do zabawek przeznaczonych do zawieszania (huśtawek, zjeżdżalni, lin) oraz miniatur urządzeń przeznaczonych dla dorosłych.

W efekcie przeprowadzonej kontroli, Inspekcja Handlowa zamierza wszcząć postępowania administracyjne w sprawie 39 zabawek. Jednocześnie do organów ścigania skierowano 19 zawiadomień o popełnieniu przestępstwa polegającego na wprowadzeniu do obrotu wyrobów niespełniających zasadniczych wymagań.

Źródło: www.uokik.gov.pl

Rewolucja w projektowaniu opakowań

2007-11-23T14:52:00.000-08:00

Rewolucja w projektowaniu opakowań – nowy DeskPack z opcją pracy w 3D.

DeskPack 3-dx to najnowszy profesjonalny plug-in Esko do Adobe Illustratora przeznaczony do projektowania opakowań w technice 3D. Plug-in pozwala na wizualizację projektu w technologii 3D, dzięki czemu projektant ma możliwość wcześniejszego obejrzenia efektu pracy a także przetestowania i zrobienia modelu opakowania.

Program daje możliwość efektywnej pracy w środowisku 3D poprzez: natychmiastowe renderowanie elementów w 3D, interaktywną rotację obiektu (360°), program posiada bardzo innowacyjną funkcję umożliwiającą płynne przechodzenie grafiki przez cała bryłę opakowania w pozycji horyzontalnej. Moduł 3-dX ma bardzo przyjazny panel nawigacyjny użytkownika i przewodnik do pracy w 3D. Istnieje możliwość wyeksportowania projektu m.in. do formatu PDF, w którym również możliwe jest oglądanie projektu w 3D. DeskPack 3-dx to jeden z najbardziej innowacyjnych pluginów na rynku, który pozwala projektantowi na natychmiastowe otrzymanie bezpośredniego obrazu grafiki, przedstawionej już na opakowaniu w 3D.

Program automatycznie przechodzi z projektu 3D do struktury opakowania w 2D. Nowy program zmienia projektowanie opakowań w intuicyjny proces, co nie tylko ułatwia pracę ale także redukuje czas pracy projektanta i zmniejsza koszty procesu produkcji. Moduł 3-dx jest jednym z wielu pluginów wchodzących w skład programu DeskPack. DeskPack to profesjonalny program przeznaczony do projektowania opakowań, który doskonale współpracuje z Adobe Illustratorem i Adobe Photoshopem. Program znacznie poszerza możliwości projektowe i umożliwia automatyzację pracy. Zbudowany jest ze zintegrowanych aplikacji, które stanowią kompletne rozwiązanie przeznaczone do projektowania każdego rodzaju opakowań.

DeskPack ze wszystkimi modułami przyspiesza i ułatwia pracę projektanta. Daje możliwości niespotykane dotąd w żadnym innym rozwiązaniu oferowanym na rynku. Pozwala na wykonywanie takich zadań jak: kontrola projektu pod kątem wymagań technologii druku, wizualizacja płyty flexo i symulacja wydruku flexo. Program oferuje także podgląd separacji, moduł nadlewkowania (trapping), generator dynamicznych kodów kreskowych, tabularny Step&Repeat, automatyzację eksportu do PDF, PS w technologii OutRight (Adobe Certified) oraz łatwiejszą selekcję i nawigację obiektów. Istnieje też możliwość zamienienia zaimportowanych zdjęć na zlinkowane. DeskPack 3-dx jest najlepszym dostępnym programem do projektowania opakowań w 3D na rynku polskim i najbardziej efektywną propozycją dla projektantów opakowań. Digiprint jest dystrybutorem firmy Esko na terenie Polski i oferuje sprzedaż pełnego pakietu software SCOPE, przeznaczonego dla przygotowalni i przemysłu opakowaniowego.

Źródło: www.digiprint.pl

Wydruki na kartonie

2007-11-14T14:18:00.000-08:00

Rhopac to dedykowane urządzenie do druku opakowań. Dzięki technologii druku UV, mamy możliwość ekonomicznej produkcji wysokiej jakości wydruków na kartonie, nawet w pojedynczych nakładach.

Konstrukcja

Rhopac jest to ploter drukujący w technologii UV. Elementem drukującym są opatentowane głowice Durst Quadro Array zbudowane na podzespołach Spectra. Te same, które znajdują się w znanym modelu RHO 600. Macierzowa budowa głowic powoduje, że można osiągać wysokie prędkości przy zachowaniu małej kropli. Ploter ma możliwość druku w dwóch rozdzielczościach rzeczywistych (nie interpolowanych) tj. 600 lub 400 dpi. Umożliwia to osiągnięcie fotorealistycznej grafiki, czytelnych i ostrych tekstów o rozmiarze kilku punktów czy kodów kreskowych. W zależności od wersji Rhopac osiąga maksymalną prędkość 80 lub 150 m2/h!

Ploter Durst Rhopac

Materiały możliwe do zadruku na Durst Rhopac i wykonane opakowania

Durst Rhopac jest ploterem pracującym w systemie CMYK. Dodatkowo jest możliwość zadruku kolorem białym, kolorami spotowymi a nawet lakierem wybiórczym.

Oprócz pracy niskonakładowej, Rhopac jest przygotowany także do procesu produkcyjnego. Z obu stron jest możliwość zastosowania specjalnych stołów, z autoregulacją wysokości. Pierwszy dostarcza stos kartonu, który jeden po drugim jest ściągany i zadrukowywany, po czym trafia na drugi stół umieszczony po przeciwnej stronie urządzenia. To rozwiązanie zapewnia automatyzację pracy.

Podczas zadruku materiały, zostaną nadrukowane także markery cięcia i perforowania. Są one rozpoznawalne przez system tnący i-cut. Daje to możliwość kompletnej produkcji opakowania.

Rhopac jest sterowany za pomocą oprogramowania Durst User Software. Oprócz standardowych opcji sterowania procesem druku, daje ono możliwość kontroli kosztów, zużycia atramentów, itd.

Rhopack UV vs druk tradcyjny

Nie tylko opakowania

Rhopac to nie tylko druk opakowań kartonowych z tektury falistej. Ploter ma możliwość zadruku wszelkiego rodzaju innych podłoży o nie przekraczającej grubości 40 mm. Ciężar arkusza nie może przekraczać 50 kg. Daje to możliwość tworzenia materiałów POS, wydruków prototypowych, elementów wystawienniczych, reklamowych itd.

Ploter drukuje w technologii UV. Oznacza to, że atrament jest nieszkodliwy dla środowiska i nie posiada wyczuwalnego zapachu. W procesie polimeryzacji atrament jest utwardzany na podłożu za pomocą lamp UV, co w efekcie w czasie ułamku sekundy tworzy wytrzymałą strukturę o nasyconych kolorach i lekko błyszczącej powierzchni. Taki wydruk jest odporny na uszkodzenia mechaniczne a jednocześnie nie daje nieporządnych efektów na krawędziach i zgięciach.

Podsumowując, Durst Rhopac to cyfrowa maszyna dedykowana dla przemysłu opakowaniowego o uniwersalnym przeznaczeniu i jakości nie spotykanej w standardowych technologiach. Niezależnie czy drukujemy jeden czy tysiące egzemplarzy.

Program do projektowania opakowań

2007-11-02T08:47:00.000-07:00

Brytyjska firma AG/CAD, mając na uwadze przemysł opakowań, wprowadziła na rynek kolejną generację programu wspomagającego projektowanie. Program KASEMAKE w wersji siódmej to ostatnie "dziecko" programistów z Winsford.

Oferuje on uniwersalność we wszystkich rodzajach opakowań od tektury falistej, litej, papieru do materiałów polimerowych i plastiku. Położono nacisk na szybkie i wydajne projektowanie.
KASAMAKE 7 to najnowsze, zautomatyzowane narzędzia projektowe: profesjonalne kreślenie, fantastyczne możliwości 3D i setki funkcji przeznaczonych wyłącznie dla przemysłu pakującego. Zaawansowani i początkujący graficy mogą wybrać odpowiednie metody pracy stosownie do swoich umiejętności. Interaktywne polecenia oraz możliwość dopasowania interfejsu do własnych potrzeb umożliwia szybką realizację każdego projektu.

Program posiada możliwość automatyzacji budowania wykrojników, umieszczania mostków i setki innych przydatnych funkcji.
KASEMAKE w wersji siódmej pozwala na opisanie każdego projektu tworząc szczegółową bazę danych firm i powiązanych z nią projektów. Komunikacja elektroniczna nigdy nie była łatwiejsza. Gotowe pliki prezentacji mogą być publikowane na stronie WEB bezpośrednio z KASEMAKE. Rozwój projektu może być udostępniany, dystrybuowany i wyszukiwany używając online KASEWEB Design Repository, który może być przystosowany do indywidualnych wymagań klienta.

Interaktywny system Mix & Match pozwala wybierać spośród setek standardowych szablonów, różnych rodzajów opakowań dla projektów standardowych lub indywidualnych. Parametric Smart Symbols pozwala na szybką modyfikację realizowanego projektu przy użyciu wbudowanych komponentów.

Program dostępny jest w języku polskim lub angielskim. Współpracuje z plotterami, stołami do produkcji próbek opakowań, laserami, urządzeniami do produkcji wykrojników.

Produkty KASEMAKE zaprojektowane są dla wszystkich typów opakowań oraz posiadają gwarancję.

Oprogramowanie i jego aktualizacje sprzedaje i administruje wyłączny dystrybutor na terenie Polski firma Wedman Holdings Sp. z o.o. Firma przeprowadza bezpłatne prezentacje programu u klienta.

Jest wiele rodzajów sprzętu do tworzenia próbek opakowań. KASEMAKE posiada wszystko co potrzebne jest by stworzyć profesjonalną próbkę opakowania w jakiejkolwiek formie. Wyprodukowane w Wielkiej Brytanii stoły do tworzenia próbek opakowań posiadają elastyczne narzędzia pozwalające pracować na materiałach takich jak: tektura falista, tektura lita, substraty i plastiki.

źródło: http://www.opakowania.com.pl/

Pakowanie produktów płynnych i półpłynnych dla przemysłu perfumeryjnego i kosmetycznego

2007-10-19T13:02:00.000-07:00

PKB, wirtuoz wieloformatowy, prezentuje COSMO, nową maszynę rotacyjną dla przemysłu kosmetycznego o wydajności 200 cykli na minutę. Firma PKB od ponad 50 lat opracowuje, produkuje i oferuje do sprzedaży maszyny do pakowania produktów płynnych i półpłynnych dla przemysłu perfumeryjnego i kosmetycznego. Doświadczenia zdobyte w tej specyficznej dziedzinie jaką jest konfekcjonowanie produktów, pozwalają dzisiaj na przyznanie firmie miana "wirtuoza wieloformatowego".
Rzeczywiście, szczególna i unikalna struktura maszyn pozwala użytkownikowi na stosowanie bez trudności 5,10,15,20, 25 a nawet do 70 różnych formatów opakowań.

Gama stosowanych produktów jest bardzo szeroka: wody toaletowe, wody perfumowane, wody kolońskie, perfumy, płyny po goleniu, płyny do włosów, mleczka, olejki do opalania, żele, szampony, odżywki do włosów, farby do włosów, pianki do kąpieli, żele pod prysznic, mydła pod prysznic, mydła w płynie, lakiery do paznokci, zmywacze, podkłady pod makijaż, płyny do demakijażu, dezodoranty, sztyfty itp.

Firma PKB opracowała nową, rotacyjną maszynę do konfekcjonowania produktów o wydajności 200 cykli na minutę – COSMO. COSMO jest maszyną do napełniania i zamykania opakowań płynnych i półpłynnych produktów kosmetycznych (szampony, odżywki, farby do włosów, żele pod prysznic, pianki do kąpieli, mydła pod prysznic, mydła w płynie, mleczka, płyny do włosów, podkłady pod makijaż, dezodoranty, sztyfty ...) o pojemnościach od 30 do 500ml, z wydajnością 200 cykli na minutę.
Aby stawić czoło trudnościom związanym z różnorodnością produktów (roztwory wodne, produkty oleiste, produkty lepkie, pianki, spraye, roztwory alkoholowe...) i wymaganiom wysokiej wydajności PKB zdecydowało się na szczególne rozwiązanie konstrukcyjne COSMO. Dla optymalizacji czynności profilaktycznych i czyszczenia maszyny zastosowano serię 16 pomp ceramicznych połączonych z zaworami membranowymi co pozwoliło uniknąć zbędnych połączeń i umożliwiło konfigurację bez stref czasowego magazynowania produktów.

Te nowe technologie czynią z COSMO kompromisowe i proste rozwiązanie odpowiadające precyzyjnie na wymagania i potrzeby rynku. Należy odnotować, że zmiana formatu opakowania odbywa się szybko i bez użycia specjalnych narzędzi (zasada SMED).
Podtrzymując zasadę prostoty konstrukcji swoich maszyn, PKB wprowadza najbardziej zaawansowane technologie aby przygotować klientom najbezpieczniejsze i nowoczesne rozwiązania problemów pakowania produktów. Takie rozwiązania przyczyniły się do uzyskania doskonałego stosunku jakości do ceny maszyn, szczególnie w przypadku produkcji dużej ilości formatów opakowań.

Znaczące korzyści ekonomiczne użytkownika:
• Produkcja różnych typów i wielkości flakoników nie jest już problemem
• Park maszynowy jest znacznie uproszczony
• Zmniejszenie powierzchni produkcyjnej
• Zmniejszenie kosztów utrzymania ruchu
• Ceny maszyn są niższe w porównaniu do kompletnych linii
• Produkcja butelek o różnych formach i wielkościach w małych ilościach jest również opłacalna

Pomiędzy swymi różnymi wyrobami PKB rozwija ciągle półautomatyczną maszynę do napełniania/zamykania - ROBO, która napełnia, zakręca i/lub zaciska i/lub zatyka flakoniki i korki, z częściowo ręczną obsługą. Ta maszyna może być uzupełniona przez transporter, pracujący w obiegu, który wyposaża się w moduł zamykania flakonów. Możliwe jest dodatkowe wyposażenie, na końcu linii, w podajnik flakonów i wymienny moduł dystrybucji konfekcjonowanych produktów zawierający pompy, kapsuły itp., który pozwala na szybkie wprowadzenie automatyzacji pakowania w przypadku wielkiej serii produkcyjnej, podnosząc znacząco wydajność.

Ta linia znajduje zastosowanie szczególnie w firmach konfekcjonujących produkty, ale również jest stosowana przez producentów wyrobów perfumeryjnych i kosmetycznych którzy napotykają na trudności związanie z częstą zmianą formatów opakowań.

źródło: http://www.opakowania.com.pl/technologie/technologie.asp?ID=555

Trendy na rynku win w opakowaniach kartonowych

2007-10-19T13:00:00.000-07:00

Viña San Pedro to jeden z największych chilijskich producentów, a zarazem światowy eksporter win. W chwili obecnej firma odświeża swoją słynną markę, wprowadzając ją na rynek w opakowaniu SIG Combibloc.
Roczna wielkość obrotu na chilijskim rynku win sięga około 250 milionów litrów, co daje przeciętną 17 litrów na mieszkańca. Wartość rynku szacuje się na 490 milionów dolarów amerykańskich. Segment win w opakowaniach kartonowych stanowi 51 procent wartości obrotu i 37 procent wartości rynku i jest największym i najważniejszym segmentem na chilijskim rynku win.

Pozytywne trendy na rynku win

Trzy największe chilijskie wytwórnie win reprezentują 91 procent wielkości obrotu i 92 procent wartości rynku win w opakowaniach kartonowych, z czego Viña San Pedro posiada około 30 procent udziałów pod względem wartości. Chociaż zarówno na samym rynku win, jak i w segmencie win w opakowaniach kartonowych przez ostatnie dwa lata odnotowano lekki spadek sprzedaży, w tym samym czasie nastąpił ośmioprocentowy wzrost pod względem wartości sprzedanych produktów.

Światowy sukces

Chilijska wytwórnia win Viña San Pedro (VSP) założona w 1865 roku, została wykupiona w 1994 roku przez CCU – największą chilijską grupę zrzeszającą producentów napojów. W 1940 roku wytwórnia VSP, założona przez braci Correa Albano, zaczęła eksportować wino do Stanów Zjednoczonych, Kanady, Niemiec i Japonii. Gdy w 1994 roku CCU Luksic Group stała się głównym udziałowcem VSP, wytwórnia win zaczęła się dynamicznie rozwijać. Począwszy od 1997 roku zaczęto inwestować w technologie wytwarzania win, proces pakowania, powierzchnię magazynową, proces butelkowania oraz w tereny uprawy winogron. Do 1999 roku firma miała już charakter międzynarodowy.

Opakowanie kartonowe przypominające butelkę: nowy image marki Gato ma zapewnić jej światowy sukces

W Argentynie, w żyznym rejonie Uco Valley założono nową wytwórnię win Finca La Celia, produkującą głównie wino na eksport. Z francuską firmą Chateau Dassault (Saint-Émilion) zawiązano również spółkę typu joint venture w celu produkcji win ultra-premium i win najwyższej klasy. W 2003 roku otworzono nową wytwórnię win, pionierską Tabalí, w nieznanym dotąd regionie Chile, Limarí Valley. Do 2004 roku zreorganizowano firmę, w wyniku czego pozostawiono pięć wytwórni win: San Pedro, Santa Helena, Finca La Celia, Altair e Tabalí. VSP sprzedaje swoje wina głównie pod takimi markami, jak Gato, 35 Sur, Castillo de Molina, 1865 i Cabo de Hornos. Wyroby firmy są obecne na ponad 70 różnych światowych rynkach, a sama grupa jest ważnym graczem na rynku chilijskim, brytyjskim, azjatyckim i latynoamerykańskim.

Nowy image Gato

Ostatnio firma VSP zdecydowała, że odświeży i przeprowadzi promocję swojej głównej marki win Gato adresowanej do masowego odbiorcy. Gato to marka o bardzo długiej tradycji i ustalonej pozycji, obecna na rynku od początku lat sześćdziesiątych XX wieku. Chociaż marka odniosła sukces, była postrzegana jako zbyt tradycyjna, statyczna, i przez to niedostosowana do obecnych wymagań konsumentów. Z tego względu, VSP postanowiła odświeżyć markę, uwspółcześnić ją i dostosować do nowych oczekiwań konsumentów. Działania mające na celu odświeżenie marki skupiły się na opakowaniu kartonowym, w którym najczęściej sprzedawane jest wino Gato. Aby poznać opinię konsumentów kupujących wina, firma przeprowadziła badania ilościowe. Wyniki badania były bardzo pozytywne i pozwoliły uzyskać znacznie lepszy obraz wartości i jakości produktu.

Współpraca z firmą SIG Combibloc

Po przeanalizowaniu wyników badania, firma VSP postanowiła wprowadzić zmiany w wyglądzie opakowania. Wziąwszy pod uwagę bardzo śmiały i innowacyjny wygląd opakowania, które miało być oferowane na bardzo tradycyjnym i konserwatywnym rynku, decyzja ta była bardzo ryzykowna. „Działania VSP polegały na wprowadzeniu w Chile koncepcji znanej na całym świcie – przeniesieniu wizerunku butelki na opakowanie kartonowe, w którym sprzedawano wino. Podwójnym celem było odświeżenie marki oraz zwiększenie jej atrakcyjności w oczach konsumentów“ – wyjaśnia Pilar Moreno, dyrektor VSP ds.marketingu. Obecnie czerwone i białe wino marki Gato oferowane jest w opakowaniach combiblocPremium o obję-tości 500 ml i 1.000 ml, jak również w 2-litrowych opakowaniach kartonowych combiblocMaxi, przy czym wszystkie są wyposażone w płaskie otwarcia typu combiLift.

„Udział SIG Combibloc w realizacji projektu polegał głównie na zapewnieniu nam globalnego wsparcia, jako że VSP sprzedaje swoje produkty w nowych opakowaniach w kilkunastu krajach. Ponadto SIG Combibloc gwarantuje wyjątkową jakość druku, dzięki czemu firma VSP może zaoferować konsumentom dokładnie to, czego oczekują w zakresie jakości i nowoczesności“ – podkreśla Pilar Moreno. Firma VSP ciągle poszukuje innowacyjnych rozwiązań korzystnych dla konsumenta i właśnie dlatego można powiedzieć, że przyszły rozwój firmy w dużym stopniu zależy od strategicznych rozwiązań oferowanych przez dostawców. Opakowanie kartonowe przypominające butelkę: nowy image marki Gato ma zapewnić jej światowy sukces.

Dalsze informacje na: www.sig.biz

Źródło:

Identyfikacja opakowań - kody kreskowe

2007-10-19T12:54:00.000-07:00

Automatyczna identyfikacja produktów handlowych usprawnia zakupy, sprzyja zadowoleniu klientów, niewątpliwie ułatwia realizację strategii ECR – Efektywnej Obsługi Klientów. Milowym krokiem w rozwoju handlu było wdrożenie kodów kreskowych, które usprawniły funkcjonowanie punktów obsługi klientów, pracę magazynów, znalazły szerokie zastosowanie w wielu dziedzinach gospodarki. Od początku kody kreskowe podlegały powszechnie przyjętym standardom międzynarodowym. Dziś z perspektywy czasu wydaje nam się, że kody były zawsze stosowane, natomiast faktycznie Polska przystąpiła do systemu EAN-UCC dopiero w 1990 roku. Powołano wówczas Centrum Kodów Kreskowych przy IMG (Instytut Gospodarki Magazynowej) w Poznaniu, dzisiejsza nazwa: Instytut Logistyki i Magazynowania w Poznaniu. Do dobrego szybko się przyzwyczajamy. Dzisiaj nie trzeba nikogo przekonywać do zalet kodów kreskowych.

Kody EAN 13 i EAN 8

W Europie do znakowania towarów detalicznych używa się kodu EAN 13 lub jego wersji skróconej EAN 8 (rys. 1).

Rys.1. Przykłady kodów EAN 13 oraz EAN 8 [3]

W swojej strukturze kod zawiera informacje (tab. 1) o symbolu kraju producenta lub pakującego towar, Polska w tym systemie ma przydzielony nr 590 (prefiks), dalej zawarty jest nr producenta, a następnie nr indywidualny towaru – jako asortymentu danego producenta. Na końcu kodu znajduje się cyfra kontrolna K, która pozwala na sprawdzenie poprawności odczytu kodu przez czytnik kodu. W kodach skróconych EAN 8 brakuje informacji o symbolu producenta towaru.

Tabela 1. Struktura informacji zawartej w kodzie EAN 13 oraz w kodzie EAN 8

Czytnik laserowy kodu

W kodach kreskowych odczyt odbywa się na zasadzie analizy sygnału modulowanego przez promień światła laserowego przemieszczającego się i odbijającego od tła z naniesionym wzorem kodu. Odbity promień trafia poprzez układ optyczny skanera na baterię fotorezystorów i moduluje przepływ prądu w układzie elektrycznym skanera. Sygnał ten w postaci nieregularnej i miejscami spłaszczonej sinusoidy jest wzmacniany, a następnie przekształcany w sygnał skokowo zmienny przez urządzenie zwane farmerem cyfrowym.

Jak zaznaczono na rys. 2, sygnał ten podlega dalszej obróbce poprzez podział na fragmenty (o długości podstawy czasu) odpowiadające długości modułu kodu, tj. najmniejszej grubości kreski występującej w kodzie. W tym przypadku mamy do czynienia z przekształceniem sygnału wizyjnego o konkretnej szerokości i barwie w sygnał elektryczny zmienny w czasie. Przy znanej szybkości przemieszczania promienia lasera wartość sygnału elektrycznego emituje szerokość kresek w kodzie, gdzie wartość sygnału „0” odpowiada kresce białej o szerokości jednego modułu, a wartość sygnału „1” odpowiada kresce czarnej o szerokości jednego modułu. Znając symboliki kodu i długość znaku (określona liczba modułów), możemy odczytać wartość kodowanego znaku.

Rys. 2. Zasada działania czytnika laserowego

W przypadku kodu EAN 13 oprócz znaków danych występują znaki strat – o szerokości 3 modułów, znak rozdzielający – 5 modułów oraz znak stop o szerokości – 3 moduły. W przypadku tego kodu jego szerokość wynosi 95 modułów, na które składają się ; 3 + 5 + 3 moduły opisujące znaki funkcyjne wyżej opisane oraz dwa pola po 6 znaków w każdym, przy czym każdy znak jest odwzorowany za pomocą 7 modułów. Trzynasty znak kodowany to cyfra stojąca na początku kodu – jej wartość wynika ze sposobu kodowania sześciu znaków stojących za nią. W taki sposób przy pomocy 95 bitów (0,1) można zapisać 13 znaków numerycznych.

Algorytm „modulo 39”

Sprawdzenie poprawności odczytu kodu przez skaner polega na wykonaniu obliczeń zgodnie z algorytmem „modulo 39”. Zidentyfikowane znaki kodu zestawiamy w tabeli, numerując je od końca do początku (tab. 2). Sprawdzana cyfra kontrolna znajduje się na końcu sprawdzanego kodu. Następnie w 5 krokach wykonujemy następujące działania:

1° Wyznaczamy sumę cyfr na miejscach parzystych;
2° Otrzymany wynik mnożymy przez 3;
3° Wyznaczamy sumę cyfr na miejscach nieparzystych, za wyjątkiem cyfry sprawdzanej;
4° Sumujemy wyniki działań 2° i 3°;
5° Otrzymany wynik uzupełniamy do pełnych dziesiątek, liczba jednostek uzupełniających jest wartością cyfry kontrolnej. Jeśli jej wartość zgadza się z cyfrą odczytaną przez czytnik, to oznacza poprawne odczytanie całego kodu.

Przykład: Kod nr 7611682180206:

Jak widać, wynik sprawdzenia cyfry kontrolnej jest zgodny z cyfrą zidentyfikowaną przez czytnik kodu kreskowego; oznacza to, że kod został poprawnie zidentyfikowany.

W celu usprawnienia procesów dystrybucji detalicznej jednostek handlowych o zmiennej ilości w miejsce prefiksu kraju stosuje się prefiksy; 02 lub 20 – 29. Zalecane w Polsce struktury numerów przedstawia tabela 2 [2].

Tabela 2. Zalecane struktury numerów dla towarów o zmiennej ilości z krajowymi numerami katalogowymi, obowiązujące w Polsce

Prefiksy 23 oraz 27 zalecane są do znakowania towarów w obrocie ogólnokrajowym. Etykiety z tymi kodami drukuje jednostka pakująca w procesie pakowania towarów.

Prefiksy 24 oraz 29 zalecane są do znakowania towarów w obrocie zamkniętym, tzn. w danym sklepie drukuje drukarka sprzężona ze sklepową wagą automatyczną, następnie klient sam nakleja etykietę na opakowanie. W ten sposób przyspieszamy pracę POK (punktu obsługi kasowej). Pozostałe niewykorzystywane prefiksy 02, 21, 22, 25, 26, 28 – GS1 Polska zarezerwowała do przyszłych zastosowań. Zaznaczoną cyfrę kontrolną V wyznacza się za pomocą specjalnego algorytmu.

Algorytm wyznaczania cyfry kontrolnej dla pola ceny i wagi można ująć w cztery etapy.

Etap I

Wyznacza się iloczyny ważone dla każdej cyfry z przedziału (0 do 9) wg trzech algorytmów oznaczonych odpowiednio współczynnikami ważonymi: 2–, 5+, 5– :
a) Algorytm wyznaczania iloczynów ważonych dla współczynnika ważonego 2– :
- mnożymy cyfry przez 2;
- od iloczynów większych od 10 odejmujemy cyfrę dziesiątek;
- od otrzymanej liczby odrzucamy dziesiątki;

- pozostałe jednostki są iloczynami ważonymi dla współczynnika ważonego 2–.

b) Algorytm wyznaczania iloczynów ważonych dla współczynników ważonych 5+ oraz 5–:
- mnożymy poszczególne cyfry przez 5;
- suma cyfr iloczynu jest iloczynem ważonym dla współczynnika 5+, a liczba uzupełniająca tę wartość do dziesięciu jest iloczynem ważonym dla współczynnika 5–.

Etap II

Dla każdej cyfry z pola ceny ccc,cc lub wagi ww,www obliczamy (odczytujemy) iloczyny ważone, przy czym poszczególnym pozycjom przypisane są następujące współczynniki ważone:

1 cyfra – 5+
2 cyfra – 2–
3 cyfra – 5–
4 cyfra – 5+
5 cyfra – 2–

Etap III

Obliczamy sumę iloczynów ważonych wszystkich pięciu cyfr pola ceny lub wagi.

Etap IV
Uzyskany wynik uzupełniamy do pełnych dziesiątek. Cyfra, która uzupełnia wynik, jest wskaźnikiem cyfry kontrolnej ze zbioru wskaźnika ważonego 5–.

Etykiety logistyczne

Tak oznaczone towary są skanowane w punktach kasowych podobnie jak towary z typowym kodem EAN 13. Informacja związana z towarem jest bardzo skromna. Nie zawiera danych o serii produkcyjnej, dacie produkcji czy dacie przydatności do spożycia. Takie informacje zawierają oznaczenia opakowań transportowych w postaci etykiet logistycznych. Typowa etykieta logistyczna (rys. 3) składa się z trzech części [2].

Rys. 3. Etykieta logistyczna zawierająca dodatkowe informacje o towarze zgodnie z (IZ)[1]

W pierwszej części znajduje się logo firmy ewentualnie jej adres, w części drugiej zawarte są istotne dane o towarze zawartym w przesyłce, a więc nr EAN 13 towaru, ilość, data przydatności do spożycia, międzynarodowy numer jednostki wysyłkowej (SSCC), mogą też być informacje o serii produkcyjnej, masie, wariancie produkcyjnym, wymiary gabarytowe itp. W trzecim polu powtórzone są wybrane informacje z pola drugiego, zapisane w postaci kodu kreskowego. Są to informacje ważne z punktu widzenia gospodarki magazynowej. Dana informacja jest poprzedzona dwu-, trzy- lub czterocyfrową liczbą w nawiasie okrągłym, która informuje system o rodzaju zakodowanej informacji oraz o formacie jej zapisu. Biorąc pod uwagę to, że kody na etykietach są kodami ciągłymi system musi wiedzieć, gdzie kończy się jedna informacja, a gdzie zaczyna druga. Oznaczenia w nawiasach nazywają się standardowymi identyfikatorami zastosowań (IZ).

W różnych okolicznościach typową etykietę logistyczną można zastąpić kodami złożonymi. Są one tworzone na bazie kodów liniowych EAN 13 i innych, np. EAN 128, RSS. Widok kodu złożonego przedstawia rys. 4.

Rys. 4. Kody złożone: a) kod złożony na bazie kodu liniowego EAN-13; b) kod złożony na bazie kodu liniowego EAN 128; c) kod złożony na bazie kodu RSS spiętrzonego, zawierający treść (01)03412345678900(17)010200

Kody te składają się z kodu liniowego oraz doklejonego do niego kodu piętrowego (2D). W kodzie piętrowym można zapisać dodatkowe informacje o towarze, które zawierała etykieta logistyczna. Również i w tym przypadku wykorzystywane są IZ-ty. Kod piętrowy to taki rodzaj kodu, w którym informacje są zapisywane w rzędach i kolumnach. Odczyt pełnej informacji wymaga przeczytania każdego znaku w tym kodzie. Służą do tego skanery wizyjne (aparat fotograficzny), które fotografują kod, a następnie podlega on automatycznej analizie w komputerze. Najczęściej jako kod piętrowy występuje kod PDF 417 [4]. Jest to kod opracowany w USA w 1992 roku. Ze względu na swoją pojemność informacyjną nazywany jest podręczną bazą danych. Jego budowa umożliwia odczyt pełnej informacji nawet przy uszkodzeniu do 40% jego powierzchni. Związane to jest z jego zabezpieczeniami oraz specjalną budową. Umożliwia on również zapisanie wagi danego produktu. Wadą kodów EAN 13 jest to, że nie pozwalają one po rozpakowaniu produktu na pełną informację o produkcie. Chodzi o informacje zawarte na etykiecie logistycznej.

Tak więc towary z różnych partii dostaw nie są rozpoznawalne na podstawie tylko kodu EAN 13. Zastosowanie kodów złożonych eliminuje tę niedogodność. Kolejną grupę kodów stanowią kody matrycowe. Jednym z nich jest kod o nazwie Data Matrix. Kod ten jest stosowany przez pocztę niemiecką (rys. 5). Poszczególne znaki alfanumeryczne są zapisywane w tym kodzie przy pomocy modułów w postaci kwadracików czarnych lub jasnych (swego rodzaju pikseli). Wielkość tego kodu zależy od wielkości informacji, którą chcemy zapisać. W kodzie tym zapisana jest informacja m.in. o wadze przesyłki, wysokości pobranej opłaty pocztowej, dacie nadania. Drukarka kodu sprzężona jest z wagą automatyczną przesyłek.

Rys. 5. Przykład naklejki z kodem Data Matrix stosowanej do frankowania listów przez Deutsche Post

Podsumowanie

W artykule przedstawiono związek procesów ważenia ze sposobem zapisu i przystosowania tej informacji do automatycznego odczytu. Podano przykłady zapisu informacji o wadze towaru w postaci kodu liniowego, kodu piętrowego, kodu złożonego i kodu matrycowego. Procesy ważenia są jednym z licznych i bardzo ważnych procesów na liniach pakujących, sprawność funkcjonowania tych linii zależy od szybkości i dokładności pracy użytych urządzeń. Rozwiązania te są dzisiaj bardzo powszechne, jednak postęp techniczny nasuwa nowe, jeszcze wygodniejsze i bardziej niezawodne rozwiązania. Opierają się one na znacznikach radiowych RFID znanych także pod nazwami: tagi, transpondery, EPC – elektroniczne kody produktów. Ich rozpowszechnienie jest związane z wieloma problemami technicznymi, nad którymi pracują liczne zespoły badawcze.

Literatura

[1] PRACA ZBIOROWA: Kody kreskowe. Rodzaje, Standardy. Sprzęt. Zastosowania. Wyd. ILiM. Poznań 1994.
[2] PRACA ZBIOROWA: Kody kreskowe. Rodzaje. Standardy. Sprzęt. Zastosowania. Wydanie II. ILiM, Poznań 2000.
[3] Podręcznik stosowania systemu EAN.UCC – ILiM Poznań 2005.
[4] KWAŚNIOWSKI S., ZAJĄC P.: Automatyczna identyfikacja w systemach logistycznych, Seria wyd. Nawigator nr 16, Ofic. Wyd. Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2004.

Dr inż. Stanisław Kwaśniowski, Dr inż. Paweł Zając, Politechnika Wrocławska, Zakład Logistyki i Systemów Transportowych

źródło: http://www.opakowania.com.pl/technologie/technologie.asp?ID=2373

Opakowania metalowe do żywności

2007-10-05T13:12:00.001-07:00

Powłoki wewnątrz metalowych puszek do żywności i napojów, mające na celu ochronę przed korozją, wytwarzane są najczęściej z lakierów otrzymywanych na bazie polimerów epoksydowych. Powszechnie stosowanym materiałem wyjściowym do produkcji żywic epoksydowych jest BADGE - skrót pochodzi od angielskiej nazwy związku (Bisphenol-A- Diglycidyl Ether).
BADGE i glycydylowy eter nowolaku NOGE, znany pod nazwą epoksy nowolaku, są również używane jako dodatki do poliestrów oraz jako środki wiążące chlorowodór wydzielany podczas degradacji powłok lakierowych otrzymywanych na bazie PVC. NOGE zawierający dwa pierścienie aromatyczne nosi nazwę BFDGE (Bisphenol F Diglycidyl Ether). W napojach BADGE występuje praktycznie jako uwodniony bisdiol (BADGE.2H2O). W puszkach z uwodnioną żywnością np. fasoli, szparagach, kukurydzy, wykrywano niewielkie ilości BADGE i BADGE.H2O. Pochodne chlorowcowe (BADGE.HCl i BADGE.2HCl) mogą powstawać w reakcji z jonami chloru obecnymi w środowisku, w trakcie utrwalania konserw w wysokiej temperaturze (pasteryzacja, sterylizacja). Głównie dotyczy to powłok z udziałem organozoli PVC (1). Podobne pochodne powstają również z udziałem BFDGE.
Wymienione substancje mogą stanowić pozostałość po polimeryzacji żywic stosowanych w produkcji lakierów. Mogą to być również produkty rozkładu powstające np. przy termicznym utrwalaniu konserwowanej w puszkach żywności. Brede C. i in. (2) badając próbki oleju roślinnego z puszek zawierających tuńczyki i sardynki znajdujących się na rynku norweskim, nie stwierdzili zawartości BADGE i jego pochodnych w ilości przekraczającej 1 mg/kg.
BADGE może wchodzić również w skład folii zawierających susceptory mikrofalowe, wystawione na działanie podwyższonych temperatur rzędu 180-200 °C, z których jego migracja do żywności jest znacząca. Sharman M. i in. (3) analizując asortymenty takich opakowań stwierdzili, że niektóre opakowania do pizzy przeznaczone do obróbki mikrofalowej zawierały BADGE w ilościach 700 - 800 mg/kg. Zasadniczą trudnością analizy BADGE jest jego nietrwałość w szczególności w mediach wodnych, w tym także stosowanych do badań migracji (4). Później okazało się, że ta „wada” jest bardzo pomocna przy opracowywaniu przez holenderski instytut TNO metod jego oznaczania już jako Normy Europejskiej.

Badanie zawartości BADGE

Paseiro L. i Simal G. (5) stosując metodę chromatografii cieczowej sprzężonej ze spektrometrem mas (LC/MS) zidentyfikowali 4 główne produkty hydrolizy wiązań epoksydowych BADGE o strukturze glikoli. Wyniki te potwierdzili Philo M.R. i in. (6), stwierdzając jednocześnie, że produkty hydrolizy są mniej toksyczne od substratu. Theobald i in. (7) zastosowali metodę chromatografii cieczowej (HPLC) do badania zawartości BADGE w różnych puszkowanych produktach znajdujących się na rynku europejskim. Były to m.in. sterylizowane skondensowane mleko, śmietana oraz oleje roślinne. BADGE był obecny w niewielkich ilościach (<1 mg/kg) tylko w niektórych próbkach śmietany. Uważa się, że tworzące się związki chlorohydroksylowe (BADGE.HCl i BADGE.2HCl) są potencjalnie rakotwórcze (8). W niektórych przypadkach prawie cały BADGE przechodzi do formy BADGE.2HCl, przy czym jego koncentracja może osiągnąć 3 mg/kg. W przeciwieństwie do BADGE, który w środowisku wodnym organizmu ludzkiego ulega dość szybkim przemianom enzymatycznym do glikoli, uznawanych za nisko toksyczne i łatwo eliminowane z ustroju, chlorowcopochodne są trwałe. Mogą one tworzyć połączenia ze związkami biogennymi takimi jak białka, enzymy, nośniki informacji genetycznej (DNA), ze wszystkimi konsekwencjami zaburzenia mechanizmów życiowych z kancerogennymi włącznie.

W puszkach do żywności

W Dyrektywie Komisji Europejskiej 90/128 /EEC (9) z 1990 roku BADGE znajduje się na liście substancji toksycznych zalecającej, iż nie powinien być on wykrywalny w żywności przy limicie detekcji wynoszącym 0,020 mg/kg lub, że jego zawartość (QM) w tworzywie nie powinna przekraczać 1 mg/kg. Limit ten został następnie rozszerzony na jego pochodne chlorowcowe i hydroksylowe i wynosi obecnie 1 mg/kg sumy migracji tych substancji. Powyższe wymagania zostały zawarte w Dyrektywie 1999/91/EC (10) będącej piątym uzupełnieniem do Dyrektywy 90/128/EEC. Doceniając wagę zagadnienia oraz zagrożenia wynikające z obecności BADGE i wielu jego pochodnych w puszkach do żywności, w ramach Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego w Podkomitecie do Spraw Standardyzacji (CEN/TC194/SC1) w zakresie „Chemicznych metod badań materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością”, powołano grupę roboczą WG 8, w skład której wchodzą przedstawiciele laboratoriów z krajów będących członkami Unii Europejskiej oraz Laboratorium Badań Materiałów i Opakowań Jednostkowych COBRO jako jedyne laboratorium z krajów kandydujących.

Badania w grupie

Grupa zajmuje się opracowywaniem i walidacją metod badania oraz przygotowaniem norm europejskich dla niektórych związków pochodzących z żywic epoksydowych używanych do pokrywania wewnętrznych ścianek puszek metalowych do żywności. Obecnie prowadzone są badania międzylaboratoryjne mające na celu walidację metod oznaczania BADGE, BFDGE i NOGE. Zainteresowanie w przystąpieniu do badań wyraziło 16 laboratoriów UE, w tym również COBRO.
Należy podkreślić, iż COBRO oraz Instytut ze Szwecji Packforsk, biorąc udział w projekcie EUREKI CANBA 2603 „Bezpieczne opakowania metalowe do żywności”, dotyczącym tych zagadnień, miały duży wpływ na ostateczny kształt tych norm. Projekt EUREKI został zakończony w roku 2003, a udział w nim brali oprócz w/w instytucji naukowych producenci lakierów i puszek do żywności z Polski i Szwecji. Aktualnie limity migracji tych związków i ich pochodnych zawarte są w Dyrektywie 2002/16/EC z dnia 20 lutego 2002 (11), która zastępuje wcześniejszą Dyrektywę 2001/61/EC z dnia 8 sierpnia 2001 r. (12). Ponadto w Europejskim Komitecie Normalizacyjnym (CEN) opracowano dokument „Technical Specification” CEN/TS 14235:2002 (13), stanowiący przewodnik wyboru odpowiednich warunków i metod badań migracji globalnej z powłok polimerowych na podłożach metalowych w tym w puszkach do napojów. Należy nadmienić, że obecnie jeszcze żadna Dyrektywa Unii Europejskiej nie obejmuje swym zakresem powłok polimerowych na powierzchniach metalowych, a w/w dokument ma służyć jako podstawa do opracowania takiej Dyrektywy.

Regulacje prawne w Polsce:

W dniu 1 sierpnia 2003 r. ukazało się Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 lipca 2003 r. (Dz. U. Nr 135 Poz. 1275) do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością (Dz. U. Nr 128 Poz. 1408), która wdraża do polskiego prawa Dyrektywę ramową 89/109/EEC (14). Rozporządzenie dotyczy wytwarzania lub przetwarzania materiałów i wyrobów z innych tworzyw niż tworzywa sztuczne.W § 2 pkt. 4 pod pojęciem materiałów i wyrobów wytworzonych z użyciem określonych pochodnych epoksydowych lub zawierających określone pochodne epoksydowe należy rozumieć:
a - materiały i wyroby wytworzone z różnych tworzyw,
b - materiały i wyroby pokryte powłokami powierzchniowymi,
c - kleje

W Rozporządzeniu od § 7 do § 10 czytamy:

§ 7.1. Materiały i wyroby wytworzone z użyciem określonych pochodnych epoksydowych lub zawierające określone pochodne epoksydowe mogą być wytwarzane lub przetwarzane z użyciem jednej lub kilku, albo mogą zawierać jedną lub kilka, z następujących substancji:
a - eter 2,2-bis (4-hydroksyfenylo) propano-bis (2,3-epksypropylu), zwany dalej BADGE i niektóre jego pochodne;
b - etery bis (hydroksyfenylo) metano-bis (2,3-epoksypropylu), zwane dalej BFDGE i ich pochodne;
c - etery glicydylowe nowolaku, zwane dalej NOGE i niektóre ich pochodne.

§ 7.2. Dopuszczalne limity BADGE, BFDGE i NOGE i ich pochodnych, uwalnianych z materiałów i wyrobów, wytworzonych z użyciem niektórych pochodnych epoksydowych lub zawierających niektóre pochodne epoksydowe, oraz zasady oznaczania ilości uwalnianych substancji określa Załącznik nr 5 do Rozporządzenia.
§ 8. W obrocie innym niż detaliczny zgodność materiałów i wyrobów z wymaganiami określonymi w obowiązujących przepisach musi być potwierdzona pisemną deklaracją producenta.
§ 9. Materiały i wyroby pokryte powłoką powierzchniową lub klejami, wytworzone z użyciem pochodnych epoksydowych lub zawierające pochodne epoksydowe, które nie spełniają wymogów rozporządzenia, mogą być wprowadzone do obrotu, pod warunkiem, że weszły w kontakt z żywnością przed dniem 1 listopada 2003 r. i są oznaczone datą napełnienia.
§ 10. Materiały i wyroby zawierające substancje o których mowa w § 7 ust.1, mogą być wprowadzane do obrotu do dnia 31 grudnia 2004 r.
Powyższe Rozporządzenie weszło w życie 15 sierpnia 2003 r. (po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia). W załączniku Nr 5 Rozporządzenia określono dopuszczalne limity pochodnych epoksydowych:
1. Suma poziomów migracji specyficznej poniższych substancji:
1) BADGE (= eter 2,2-bis (4-hydroksyfenylo) propano-bis (2,3-epoksypropylu)),
2) BADGE x H2O,
3) BADGE x HC1,
4) BADGE x 2HC1,
5) BADGE x H2O x HCI
- uwalnianych z materiałów i wyrobów wytworzonych z użyciem pochodnych epoksydowych lub zawierających pochodne epoksydowe nie może przekraczać następujących limitów:
a) l mg/kg środka spożywczego lub płynu modelowego imitującego żywność (wyłączając tolerancję analityczną) lub
b) l mg/6 dm2 w przypadku:
- pojemników, wyrobów podobnych do pojemników lub innych wyrobów, które mogą zostać napełnione, o pojemności mniejszej niż 500 ml lub większej niż 101,
- arkuszy, folii lub innych materiałów, które nie mogą zostać napełnione lub w przypadku których ocena stosunku pomiędzy powierzchnią materiału i ilością żywności pozostającą w kontakcie z materiałem byłaby niepraktyczna.
2. Suma poziomów migracji specyficznej poniższych substancji:
1) BFDGE (= etery bis (hydroksyfenylo) metano-bis (2,3-epoksypropylu)),
2) BFDGE x H2O,
3) BFDGE x HCI,
4) BFDGE x 2HC1,
5) BFDGE x H2O x HCI

- uwalnianych z materiałów i wyrobów wytworzonych z użyciem pochodnych epoksydowych lub zawierających pochodne epoksydowe, dodana do sumy poziomów migracji substancji określonych w ust. l, nie może przekraczać następujących limitów:
a) l mg/kg środka spożywczego lub płynu modelowego imitującego żywność (wyłączając tolerancję analityczną) lub
b) l mg/6 dm2 w przypadku:
- pojemników, wyrobów podobnych do pojemników lub innych wyrobów, które mogą zostać napełnione, o pojemności mniejszej niż 500 ml lub większej niż 101,
- arkuszy, folii lub innych materiałów, które nie mogą zostać napełnione lub w przypadku których ocena stosunku pomiędzy powierzchnią materiału i ilością żywności pozostającą w kontakcie z materiałem byłaby niepraktyczna.
3. Badania migracji substancji określonych w ust. l i 2 wykonuje się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 5 pkt l ustawy z dnia 6 września 2001 r. o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością. W przypadku wodnych płynów modelowych oznaczona migracja powinna uwzględniać wielkość migracji BADGE x 2H2O i BFDGE x 2H2O, chyba że materiał lub wyrób jest oznakowany jako przeznaczony do kontaktu tylko z żywnością, dla której wykazano, że suma poziomów migracji substancji określonych w ust. l pkt 1-4 i ust. 2 nie może przekraczać podanych limitów.
4. Migrację specyficzną substancji określonych w ust. l i 2 oznacza się zwalidowaną metodą analityczną. Jeżeli metoda taka nie istnieje, do czasu jej opracowania, może być zastosowana metoda analityczna spełniająca odpowiednie kryteria.
5. Składniki NOGE z więcej niż dwoma pierścieniami aromatycznymi i przynajmniej jedną grupą epoksydową oraz ich pochodne zawierające chlorohydrynowe grupy funkcyjne, o masie cząsteczkowej poniżej 1000 daltonów, nie mogą być wykrywane w materiałach i wyrobach wytworzonych z użyciem pochodnych epoksydowych lub zawierających pochodne epoksydowe metodą o granicy wykrywalności 0,2 mg/6 dm2, uwzględniając tolerancję analityczną.
6. Granica wykrywalności, o której mowa w ust. 5, odnosi się do zwalidowanej metody analitycznej. Jeżeli metoda taka nie istnieje, do czasu jej opracowania, może być stosowana metoda analityczna spełniająca odpowiednie kryteria.

Przepisy a rzeczywistość

Ogólnie można powiedzieć, że ustawodawstwo dotyczące migracji stwierdza, iż opakowania do żywności nie powinny wydzielać substancji w ilości zagrażającej zdrowiu i życiu człowieka. Badania substancji migrujących np. z powłok wewnętrznych metalowych puszek do żywności wykazały, że rzeczywistość rozmija się znacznie z istniejącymi przepisami m.in. z uwagi na to, iż:
- stężenie wielu substancji migrujących znacznie przekracza zalecane limity,
- większość z migrujących związków nie jest zidentyfikowana,
- niewiele z nich zostało przetestowanych toksykologicznie, wiadomo jedynie, że wiele z nich jest bardzo aktywna chemicznie.
Oto kilka przykładów wyników badań dotyczących obecności i migracji BADGE i związków pokrewnych, z powłok wewnętrznych opakowań do żywności przeprowadzonych w niektórych laboratoriach Europy Zachodniej. Badania produktów żywnościowych w puszkach (m.in. była to kukurydza, fasola, pomidory, gruszki itp.), przeprowadzone w laboratoriach kilku krajów europejskich wykazały znaczne przekroczenie zalecanych przez projekt limitów wynoszących 1 mg/kg sumy BADGE i wszystkich jego pochodnych.
W Szwajcarii, na przykład, przebadano 270 różnych produktów spożywczych. Poziom ten był przekroczony w 5 proc. próbek, w konsekwencji czego produkty te zostały wycofane z rynku. Największy poziom migracji BADGE był w puszkach z powłokami na bazie PCV oraz poliestrów, gdzie BADGE był dodatkiem. Badania migracji BADGE z powłok wewnętrznych puszek do olejów roślinnych, przeprowadzone w laboratorium Unii Europejskiej JRC w Ispra (Włochy), nie wykazały przekroczenia zalecanego limitu w badanych produktach.
Badano oleje: sojowe, słonecznikowe, kukurydziane, rzepakowe oraz oliwę z oliwek, pobranych z rynku Austrii, Niemiec, Włoch i Szwajcarii. Również nie stwierdzono przekroczenia limitu migracji BADGE do sterylizowanego, skondensowanego mleka. W laboratorium PIRA przebadano 181 puszek z rybami w oleju, puszek z mięsem i mlekiem na zawartość BADGE. Stwierdzono przekroczenie dozwolonego poziomu 1 mg/kg w 7 próbkach „nchois” (na 15 przebadanych) oraz w 5 próbkach sardynek (na 22 przebadanych). Badaniom poddano oddzielnie „wysuszone” z oleju ryby i sam olej. Okazało się, że stężenie BADGE w oleju było 20-krotnie wyższe aniżeli w rybach.
Należy jednak zdawać sobie sprawę z tego, że podawane wyniki badań mają wartość, jak na razie głównie informacyjną, co stwierdzają sami autorzy. Kontrola publiczna jest ciągle mało efektywna. Choć producenci już dziś rozumieją, że zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem są odpowiedzialni za swoje wyroby, to znaczy, że migrujące substancje nie przekraczają dopuszczalnych limitów. Praktyczne rozwiązanie problemu wymagać będzie czasu i współdziałania przemysłu z nauką.

Ranga jaką nadano problemowi kontroli obecności omawianych związków w żywności, w krajach UE, a także w USA, uzasadnia konieczność prowadzenia badań i odpowiedniej kontroli w tym zakresie również w naszym kraju. Jest to istotne zarówno z punktu widzenia ochrony zdrowia konsumentów, jak też stanowi warunek udziału w międzynarodowej wymianie towarowej w zakresie eksportu polskiej żywności. Można oczekiwać, że w niedalekiej przyszłości nastąpi całkowita eliminacja z rynku europejskiego artykułów spożywczych nie posiadających stosownego atestu, co może poważnie zagrozić interesom producentów krajowych, jeśli na miejscu nie znajdą oni instancji odwoławczej w postaci laboratorium z personelem o niezbędnych kwalifikacjach i uprawnieniach.
W celu jak najlepszego spełnienia oczekiwań klientów w Laboratorium wprowadzono system jakości badań zgodny z wymaganiami normy PN-EN ISO/IEC 17025:2001. Laboratorium posiada od 1998 r. certyfikat akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji nr AB 185.

Artykuł pochodzi z czasopisma Packaging Polska nr 05/04

Bibliografia.
[1] Summerfield W. i in.: Food Add. and Contam.,15; (7);1998, 818
[2] Brede C. i in.: Food Add. and Contam. 19; (5); 2002, 83
[3] Sharman M. i in.: Food Add. and Contam. 12; 1955, 779
[4] Tice i Mc Guinness: Food Add. and Contam. 4; 1987,267
[5] Paseiro L.i Simal G.: J. Anal. Chem. 345; 1993, 527
[6] Philo M.R. i in.: Food Add. and Contam. 14; 1997,75
[7] Theobald i in. Deutsche Lebensm. Rundsch.: 95; (9); 1999,362
[8] Grob K. i in.: Food Add. and Contam., 16; (12); 1999, 579
[9] Commission Directive 90/128/EEC of 23 February 1990, Official Journal of European Communities No L 349, p.26, 13.12.1990
[10] Commission Directive 1999/91/EC of 23 November 1999, Official Journal of European Communities No L 310, p.41, 4.12.1999
[11] Commission Directive 2002/16/EC of 20 February 2002, Official Journal of European Communities No L 51, p.27, 22.2.2002
[12] Commission Directive 2001/61/EC of 8 August 2001, Official Journal of European Communities No L 215, p.26, 9.8.2001,
[13] Technical Specification CEN/TS 14235 ăMaterials and articles in contact with foodstuffs - Polymeric coatings on metal substrates - Guide to the selection of conditions and tests methods for overall migrationÓ, October 2002
[14] Council Directive 89/109/EEC of 21 December1988, Official Journal of European Communities No. L 40, p.38, 11.02.1989.

Opakowania z żywicy

2007-10-05T13:10:00.000-07:00

Dodając do tego korzyści wynikające z estetycznej różnorodności zastosowań, oszczędności kosztów oraz przyjaźni dla środowiska w połączeniu z silną pozycją firmy GE na rynku, produkt ten stanowi doskonałą propozycję dla firm ukierunkowanych na pakowanie żywności.
Ten nowy dodatek dla rodziny żywic NORYL jest odpowiedzią na zwiększone zapotrzebowanie rynka na ekonomiczne, lecz równocześnie bezpieczne i atrakcyjne produkty dla opakowań. Rodzina żywic stopowych PPO® /polistyren daje zwiększoną sztywność w wyższych temperaturach w porównaniu do polipropylenu (PP) redukując ryzyko rozlewania się żywności podczas podgrzewania w kuchence mikrofalowej na tackach. Nowe materiały NORYL PKN posiadają doskonałą odporność na uderzenia w temperaturach zamrażarki w porównaniu ze zwykłymi materiałami opartymi na PP.

Tacki na żywność firmy LINPAC Plastics wykonane z żywicy NORYL PKN są wystarczająco sztywne do przenoszenia gotowych potraw nie wyginając się i umożliwiają konsumentom przenoszenie jedzenia bezpośrednio z zamrażarki do kuchenki mikrofalowej. Odporność cieplna tej żywicy umożliwia firmie LINPAC utrzymywanie na zewnątrz opakowania chłodu, redukując w ten sposób możliwość przypalenia, podczas gdy żywność pozostaje gorąca i w pełni pozwala cieszyć się konsumentowi ciepłym posiłkiem.

Dzięki swoim wyjątkowym właściwościom obróbczym, żywice NORYL PKN stanowią tańszą alternatywę dla materiałów z PP oraz tójftalanu polietylenu (CPET). Żywica NORYL PKN obecnie obejmuje sześć gatunków handlowych, zarówno przeźroczystych jak i nieprzeźroczystych, w szerokim zakresie odporności cieplnej. Żywice NORYL PKN mogą być stosowane w aplikacjach jednowarstwowych, wielowarstwowych oraz pienionych. Oprócz zastosowań w kategorii jednorazowego użytku w kuchence mikrofalowej, żywica NORYL PKN jest również wystarczająco wytrzymała do użytku jako sprzęt kuchenny i stołowy. Żywice NORYL mogą również znaleźć zastosowanie do pakowania artykułów innych niż żywność, gdzie wymagana jest sztywność w podwyższonych temperaturach.

Żywica NORYL PKN ma również zalety jeśli chodzi o ochronę środowiska. Podlega przeróbce wtórnej oraz jest zgodna z amerykańskim i europejskim ustawodawstwem /przepisami odnośnie kontaktu z żywnością.

Tworzywa Sztuczne i Chemia nr 01/02 2005

Rewolucja w projektowaniu opakowań

2007-10-05T13:08:00.000-07:00

Kartony do przeprowadzek

2007-09-26T13:39:00.000-07:00

Przeprowadzke mogą ułatwic nam specjalnie przygotowane materiały, niezwykle pomocne przy przeprowadzkach i remontach. Proponuję następujące elementy:

Tektura zabezpieczająca 2-warstwowa (w belkach 50m lub 150m)
Karton 5-warstwowy 60cm x 40cm x 50cm
Karton 5-warstwowy 40cm x 30cm x 20cm
Taśma klejąca pakowa o różnych szerokościach do zamykania kartonów
i zabezpieczania towaru w trakcie transportu.
Folia stretch zabezpieczająca pakowany towar przed zabrudzeniem i wilgocią.

Rodzaje fal tektury falistej

2007-09-26T13:32:00.000-07:00

fala E (mikrofala) fala o wysokości od 1,1 mm do 1,7 mm
Tektura z tą falą ma raczej walory estetyczne i nadaję się do opakowań małych i nie zawierających ciężkich towarów. (Często stosowana do pakowania przypraw, galaretek, kaw cappucino).
fala B fala o wysokości od 2,5 mm do 3,0 mm
fala C fala o wysokości od 3,0 mm do 3,7 mm

Rzadziej spotykane to

fala A fala o wysokości od 3,6 do 4,5 mm
Wycofywania i w zasadzie rzadko spotykana.
fala N fala o wysokości około 0,6 mm

fala X - (jest to tektura czterowarstwowa w której są dwa arkusze zewnętrzne i dwa arkusze pofalowane których wierzchołki spotykają się)

Tektury pięciowarstwowe są kombinacją powyższych typów fal najczęściej jest to fala BC (B+C),spotyka się również kombinację fal EB, EC.

Tektura z wysoką falą ma lepsze właściwości sprężyste i większą sztywność, a opakowania z niej wykonane zwykle lepiej chronią towar. Tektura z niską falą ma natomiast zdecydowanie większą odporność na zgniatanie płaskie (FCT) i przez to jest odporniejsza na uderzenie, przebicie oraz lepiej nadaje się do zadrukowania.

Budowa tektury falistej

2007-09-26T13:31:00.000-07:00

Tektura falista składa się z kilku arkuszy papieru. Arkusze zewnętrzne proste (gładkie) i wewnętrzna pofalowana (fala). W przypadku tektury dwuwarstwowej jest jeden arkusz gładki i drugi pofalowany (Schemat 1 a).

Na schemacie 1 przedstawiono budowę arkuszy tektury falistej:
a) - tektura dwuwarstwowa (najczęściej spotykana na rolach)
b) - tektura trzywarstwowa
c) - tektura pięciowarstwowa
d) - tektura siedmiowarstwowa
e) - tektura czterowarstwowa

Schemat 1. Schemat budowy arkuszy tektury falistej

(Określenie dwu- trzy- itd. warstwowe bierze się z ilości warstw papieru np. trzywarstwowa to dwa arkusze papieru zewnętrzne i jeden wewnętrzny zwany falą - razem trzy arkusze papieru)

Schemat 2. Budowa arkusza (przekrój).

A - wysokość fali
B - odstęp między wierzchołkami fali

Kartony bezpiecznie drukowane

2007-09-25T07:34:00.001-07:00

Szwedzki producent opakowań Tetra Pak nie będzie wykorzystywał substancji ITX w farbach drukarskich, chociaż nie stwierdzono, aby była ona szkodliwa dla zdrowia konsumentów.

Potwierdza to Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Żywności, według której obecność substancji ITX na opakowaniach żywności w ilościach stosowanych obecnie nie szkodzi zdrowiu, ale nie jest też pożądana.

Opinia naukowców związanych z agencją potwierdza poprzednią, z 24 listopada. Starając się utrzymać swoje dobre imię, firma zdecydowała, że zmieni technikę drukowania opakowań w połowie września, kiedy włoskie służby sanitarne zakwestionowały mleko dla dzieci Nidina i Mio sprzedawane przez koncern Nestlé w kartonach produkowanych przez Tetra Pak. We Włoszech, Portugalii, Hiszpanii i Francji wycofano ok. 2 mln litrów mleka, co kosztowało 2,5 mln euro. Ponadto firma zobowiązała się przed Komisją Europejską, że ITX nie będzie stosowana na opakowaniach na artykuły spożywcze zawierające tłuszcze wyprodukowane po 31 grudnia 2005 r., a kartony na soki - od 1 stycznia 2007 r.

ITX zniknie z opakowań dostępnych w Polsce. - Decyzja o wyeliminowaniu ITX z farb drukarskich dotyczy wszystkich krajów, na których działa Tetra Pak - tłumaczy Małgorzata Adamska ze spółki Tetra Pak zajmującej się importem opakowań do Polski.

Firma nie chce ujawnić, ile będzie kosztowała zmiana farb. O stratach nie wspominają na razie także producenci żywności pakowanej w jej kartony. - Nie mieliśmy problemów w związku z zapowiedzią zmiany techniki druku - informuje Dorota Liszka, rzecznik Maspex, jednego z największych producentów soków i napojów w Europie Środkowo-Wschodniej.

- Tetra Pak zapewniła nas, że opakowania przez nią produkowane są bezpieczne - mówi Dariusz Sapiński, prezes Spółdzielni Mleczarskiej Mlekovita z Wysokiego Mazowieckiego.

Zdaniem Wojciecha Kalinowskiego z Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Opakowań w Warszawie, w ostatnich latach wzrósł poziom bezpieczeństwa produkcji opakowań do żywności. Większość producentów zapewnia wysoką jakość opakowań, mimo że od 1 maja 2004 r. w Polsce obowiązują przepisy znacznie łagodniejsze niż przed akcesją do Unii Europejskiej. - Wystarczy deklaracja producenta, że jego wyrób nadaje się do pakowania - tłumaczy Wojciech Kalinowski.

Przepisy nie wymagają przedstawienia żadnego certyfikatu. Zdarza się więc, że firmy gwarantują bezpieczeństwo opakowań w oparciu o deklaracje złożone przez dostawców surowców wykorzystanych do ich produkcji.

Kartony, pojemniki i puszki do żywności stanowią 60 proc. wszystkich produkowanych w Polsce opakowań. Ich produkcja od kilku lat rośnie najbardziej dynamicznie. Zużycie opakowań do żywności jest u nas jednak nadal 3 - 4 razy mniejsze niż w Europie Zachodniej i USA.

Opakowania Tetra Pak nie były jedynymi, z którymi producenci mieli kłopoty. Coca-Cola musiała w marcu 2001 r. wycofać ze sprzedaży we Francji prawie 8 tys. zgrzewek małych butelek w związku z ich potłuczeniem w rozlewni w Clamart. Koncern wolał wycofać partię napoju, aby nie ryzykować pokaleczenia konsumentów drobinami szkła. Dwa lata wcześniej jego obroty w krajach Beneluksu i Francji załamały się po tym, jak około 100 osób zatruło się po wypiciu coca-coli z puszek. W tym przypadku zawiniła zła jakość gazu węglowego, używanego w belgijskiej rozlewni, i pochlapanie puszek fenolem - środkiem grzybobójczym używanym do zabezpieczania drewnianych palet we francuskiej fabryce w Dunkierce. Zaważyło to na zyskach koncernu, zmusiło do największej w ciągu 113 lat istnienia operacji wycofania produktów z handlu.

Najbardziej spektakularna afera ze skażeniem dotknęła w lutym 1990 r. francuskiego producenta wody mineralnej Perrier. Po wykryciu śladów rakotwórczego benzenu w niektórych butelkach w USA i Wielkiej Brytanii musiał wycofać ze sprzedaży 160 mln butelek. Francuzi ustalili, że zawinił człowiek: pracownik rozlewni użył produktu z benzenem do odtłuszczenia maszyn. Dopiero po kilku tygodniach Perrier wznowił dostawy swej wody na świecie. Nigdy jednak nie podniósł się po tej katastrofie finansowej, zwłaszcza w USA, gdzie zielone butelki z wodą - kiedyś bardzo modne - teraz są podejrzane.

źródło: Rzeczpospolita.pl

Kartony Artcare

2007-09-19T06:56:00.000-07:00

Kartony Artcare zostały stworzone z myślą o ochronie oprawionych prac. Używanie kartonów Artcare do oprawy pomoże ochronić dzieło od utraty jej wartości. Wydruki, plakaty, akwarele, fotografie itp. mogą stać się odporne na żółknięcie i starzenie się, właśnie dzięki użyciu kartonów Artcare.
Kartony Artcare posiadają szereg szczególnych cech, które aktywnie chronią oprawione dzieło:

zasadowe pH
najwyższej jakości organiczne pigmenty użyte do produkcji kartonów zapewniają trwałość kolorów, dzięki czemu nawet po wielu latach z przyjemnością będziemy podziwiali pracę oprawioną w passe-partout Artcare
dzięki opatentowanej unikalnej technologii MicroChamber wyłapują i pochłaniają szkodliwe zanieczyszczenia, które powodują starzenie się i niszczenie prac
kartony pochłaniają i neutralizują kwaśne zanieczyszczenia z otoczenia, działając jak filtr, aby chronić dzieło

źródło: http://www.nielsen.com.pl

Opakowania jednostkowe

2007-09-11T13:01:00.000-07:00

1. Butelki (PET) – odznaczają sie wysoką dynamiką; najpopularniejsze.

2. Butelki PCV – o średniej barierowości, pakuje się do nich nie gazowane napoje i oleje roślinne oraz artykuły przemysłowe.
3. Butelki PE-HD - niska barierowość (do mleka pasteryzowanego oraz produktu chemii gospodarczej i kosmetyki – nie są przeźroczyste.
4. Butelki PC do pakowania mleka, wielokrotnego użytku o wysokiej odporności chemicznej i mechanicznej – dużo wyższa niż butelek PET
- słoje maja pojemność do 250cm3, zamykane zakrętką – metoda wtrysku. Stosowane dla produktów przemysłu spożywczego i farmaceutycznego,
- balony pojemność 50dm3 wysoka objętość fizjologiczna i odporność na szeroki zakres temp. –40 – 70’C oraz na działanie, chemikaliów. Stosowane do przechowywania produktów płynnych i półpłynnych, spożywczych i chemicznych,
- fiolki należą do opakowań o małej odporności; pojemności do kilkudziesięciu cm3 , wytwarza sie je z polietyleny i polipropyleny i polistylenu oraz ze sztywnej folii PVC. W zależności od przeznaczenia posiadają różne formy konstrukcyjne:
- z szyjką z obrzeżami, zamykane kapslem z PE,
- z szyjką bez obrzeży, zamykane korkiem z PE,
- z dnem półkolistym,
- z dnem płaskim.
- kubki: wytwarza sie z polimerów termoplastycznych. Kryteria podziału zależą od :
- przeznaczenia zasadniczego np. do produktów spożywczych, kosmetyków, farmaceutyków,
- zasadniczego kształtu przekroju poziomego np. o przekroju owalnym, nieregularnym,
- od rodzaju materiału np. PS lub PP,
- rodzaju zamknięci: wciskane, nasadzane,
- stopnia przezroczystość i barwy,
Kubki stosowane są do opakowania produktów spożywczych.
- pudelka - są opakowaniami o pojemności do 500cm3 najczęściej w kształcie prostopadłościanu lub walca. Wytwarza sie je z polistylenu i polipropylenu, poliamidów i ze sztywnej folii PVC. Zbudowane są zwykle z 2 elementów, którymi są: pobocznica z dnem oraz wieczko. Pudełka z PP mogą być wykonane wraz z wieczkiem w jednej operacji. Tworzywo to ma właściwości tworzenia „niezniszczalnych zgięć” . Mogą być dodatkowo wyposażone w membrany z wkładki itp. Stosuje się głównie do produkcji farmaceutyków i kosmetyków,
- tuby: są produkowane z polietylenu, polipropylenu, metodą wytłaczania z rozdmuchem lub metodą spawania węży; wytwarzane są w rożnych poj.. i wielkościach w zależności od przeznaczenia. W tuby pakuje się produkty spożywcze, kosmetyczne i farma o konsystencji pasty. Opakowanie to umożliwia dozowanie produktu,
- tacki: wytwarzane są głównie z polistyrenu. Mają kształt prostokątny lub okrągły. Stosowane do pakowania porcjowanego mięsa, wędlin, owoców itd. Tacki mogą występować jako opakowania kombinowanie (karton powlekany tworzywem termoplastycznym), na którym układa się wyrób i obciąga folią termokurczliwą lub rozciągliwą. Opakowanie takie nosi nazwę „skin-pack:
- torby: produkowane z folii giętkich np. PE,PP,PA,PVC wyróżnia się takie formy konstrukcyjne jak:
- torby płaskie,
- torby z fałdami bocznymi (klockowe).
- są opakowaniami jednostkowymi dla wielu produktów spożywczych i przemysłowych. Dla przykładu, torby płaskie z PE stosuje sie do pakowania mleka, torby klockowe z PE do pakowania drobiu, torby płaskie z PP do pakowania kasz, makaronów.

Opakowania wielokrotnego użytku

2007-09-08T03:20:00.001-07:00

Im większa rotacja opakowań, tym mniej powstających odpadów.
Wiele opakowań wielokrotnego użytku nie można ponownie stosować do pakowania produktów spożywczych.

1. Stosowanie opakowań wielokrotnego użytku powoduje:
- obniżenie:
- zużycia materiałów opakowaniowych,
- energii niezbędnej do wytworzenia opakowań,
- obciążenia środowiska naturalnego odpadami opakowaniowymi.
- zwiększenia:
- kosztów transportu, mycie, naprawy opakowań,
- obciążenia środowiska naturalnego skutkami mycia i usuwania pozostałości opakowań.

2. Rozwiązanie konstrukcyjne opakowań jednostkowych systemu „Bag in box”
Korzyści:
- zmniejszone zagrożenie dla środowiska naturalnego w wyniku:
- mniejszej ilości materiału zużywanego do wyprodukowania jednego opakowania w porównaniu np. z opakowaniami szklanymi czy metalowymi,
- niższe koszty transportu produktów pakowanych w systemach „bag in box”,
- podatność na transport.

Podstawowym celem funkcjonowania systemu obrotu opakowaniami zwrotnymi (SOOZ) jest zapewnienie kompleksowej, logistycznej obsługi przedsiębiorstw w określonym zakresie obroty opakowaniami wielokrotnego użytku.

Opakowania tkaninowe

2007-08-31T12:42:00.000-07:00

Materiały stosowane do produkcji opakowań tkaninowych:

- tkaniny jutowe (ma pewne zalety, pod wpływem wilgoci robi się krucha),
- lniane (bardzo wytrzymałe i wodoodporne; produkujemy z nich worki do transportu wody; włókna łykowe),
- bawełniane (do przechowywania mąki, gdy musi leżakować – im dłużej leżakuje tym smaczniejsze pieczywo)
szyte (sposób wywijany, bieliźniany),
- z włókien syntetycznych (mamy takie jak poliamid, poliester, tkaniny ażurowe bardzo często;) metoda spawania.

Opakowania szklane

2007-08-28T14:00:00.000-07:00

1. Wykorzystywane są w przemyśle:
- kosmetycznym,
- żywnościowym,
- chemicznym (leki, laboratoria),
- farmaceutycznym.

2. Materiały do produkcji szkła:
- szkło opakowaniowe najczęściej wytwarzane jest ze szkła sodowo wapniowego bezbarwnego o składzie [ % m/m]
- tlenek krzemu - SiO2 - 71 – 75% (krzemionka),
- tlenek sodu + potasu - Na2O + K2O - 13,5 – 15,5%,
- trójtlenek glinu - Al2O3 - 1 –3 %,
- tlenek wapnia - CaO - 8 – 10 %,
- tlenek magnezu - MgO - 1 – 4 % - utwardzacz,
- tlenek baru - BaO - ok. 1 % - utwardzacz.

Utwardzacze - bez nich szkło byłoby cieczą.

3. Informacje dodatkowe:

Podstawowe surowce do produkcji szkła (wapień, soda, piasek szklarski) łącznie z substancjami pomocniczymi oraz oczyszczoną stłuczką szklarską stanowią zestaw surowcowy , który sporządza się według ustalonej receptury. Najczęstszą barwą (uzyskiwaną chromoforami) jest zieleń i brąz.
Substancje klarujące – usuwają pęcherzyki powietrza

Cechy opakowań produkowanych z materiałów papierniczych

2007-08-24T12:30:00.000-07:00

- mała masa właściwa (papier, tektura – lekkie),
- podatność do przerobu maszynowego (profilowana),
- dobre właściwości mechaniczne,
- niska cena.

Kartony fasonowe - wykrojnikowe

2007-08-20T06:04:00.000-07:00

Do wyprodukowania tego typu kartonu potrzebna jest matryca tnąca (wykrojnik). Opakowania wykrojnikowe mogą mieć praktycznie dowolny kształt i konstrukcje. Można wyróżnić następujące rodzaje opakowań wykrojnikowych:

- opakowania, które można uformować, zamknąć bez dodatkowych materiałów łączących takich jak taśma, klej.
- opakowania łączone jednopunktowo, dostarczane do klienta w formie płaskiej (podobnie jak karton klasyczny)
- opakowania samo składające są dostarczane do klienta płaskie, ale już przygotowane do uformowania. Otwierając karton jednym ruchem uzyskujemy opakowanie gotowe do użytku z zamkniętym już dnem.

Kartony fasonowe najczęściej wykorzystywane są do pakowania towarów o mniejszych gabarytach. Ogromne zastosowanie znajdują w przemyśle spożywczym.

Opakowania fasonowe - wykrojnikowe projektowane były do pakowania produktów o zbliżonych kształtach i są przeznaczone do konkretnych zastosowań. W opakowania fasonowe - wykrojnikowe pakuje się takie wyroby jak buty, warzywa, cukierki, książki, itd.

Opakowania fasonowe - wykrojnikowe dostosowane są funkcja do specyfiki przewożenia i przechowywania danej grupy towarowe.

Kartony - klasyczne (klapowe)

2007-08-19T09:57:00.000-07:00

Kartony klasyczne nazywane też pudłami (pudłami) klapowymi są to opakowania o najprostszej konstrukcji, zamykany najczęściej przy użyciu taśmy klejącej. Konstrukcja takiego kartonu może zostać zmodyfikowana poprzez zastosowanie perforacji, dziur lub uchwytów na ręce. Znajdują zastosowanie właściwie w każdej grupie branżowej, zaczynając od produktów spożywczych, poprzez przemysł odzieżowy, a na budowlanym kończąc.

Opakowania - klasyczne (klapowe) należą do grupy opakowań kartonowych najczęściej stosowanych. Stosowane są pakowania produktów spożywczych, tekstylnych jak i chemicznych.

Gospodarowanie opakowaniami

2007-08-17T12:25:00.000-07:00

Ustawa o opakowaniach i odpadach opakowaniowych określa wymagania, jakim muszą odpowiadać opakowania ze względu na zasady ochrony środowiska oraz sposoby postępowania z opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, zapewniające ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju.

Opakowania to wszystkie wprowadzone do obrotu wyroby wykonane z jakichkolwiek materiałów, służące do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji wszelkich produktów, zarówno surowców, jak i materiałów przetworzonych. Opakowanie które pełni również inne funkcje – ważniejsze od funkcji opakowaniowej – nie jest traktowane jako opakowanie.

Przepisy prawa:

ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych
ustawa z dnia 19 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw
ustawa z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz. U. z dnia 14 lutego 2001 r. Nr 11, poz. 84)
ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych
ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności
ustawa z dnia 29 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o systemie oceny zgodności oraz zmianie niektórych ustaw
ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów
rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2002 r. w sprawie zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach
(Dz. U. z dnia 31 grudnia 2002 r. Nr 241, poz. 2095);
rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 8 kwietnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia sumy zawartosci ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniach
(Dz. U. z dnia 17 kwietnia 2003 r. Nr 66, poz. 619);
rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 czerwca 2003 r. w sprawie oznaczenia opakowań
(Dz. U. z dnia 17 czerwca 2003 r. Nr 105, poz. 994);
rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie określenia wzorów oznakowania opakowań
rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 24 sierpnia 2004 r. w sprawie wysokości kaucji na opakowania jednostkowe niektórych środków niebezpiecznych
rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 31 grudnia 2004 r. w sprawie wzorów formularzy służących do składania rocznych sprawozdań o masie wytworzonych, przywiezionych z zagranicy oraz wywiezionych za granicę opakowań

Ustawa o opakowaniach i odpadach opakowaniowych określa obowiązki:

producenta, importera lub nabywcy wewnątrzwspólnotowych opakowań, eksportera lub dostawcy wewnątrzwspólnotowych produktów w opakowaniach,
składu i konstrukcji opakowań,
sposobu oznakowania opakowania,
sposobu postępowania z opakowaniami po substancjach niebezpiecznych,
jednostek handlu detalicznego,
prowadzenia odpowiedniej ewidencji wytworzonych, przywiezionych z zagranicy oraz wywiezionych za granicę opakowań,
złożenia właściwemu marszałkowi województwa, w terminie do dnia 31 marca za poprzedni rok kalendarzowy, rocznego sprawozdania o masie wytworzonych OPAK-1, przywiezionych z zagranicy OPAK-2 oraz wywiezionych za granicę opakowań OPAK-3, według rodzaju materiałów z jakich zostały wykonane, z wyszczególnieniem opakowań wielokrotnego użytku oraz o przestrzeganiu ograniczeń dotyczących zawartości w opakowaniu ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego.

Opakowania tłuszczów jadalnych

2007-08-16T08:05:00.001-07:00

Dzisiejszy rynek produktów do smarowania oferuje oprócz masła także bogatą gamę margaryn i miksów oraz produktów słodkich (np. czekoladowych, orzechowych). W miarę wzrostu zainteresowania zdrowym stylem życia coraz bardziej popularne stają się funkcjonalne tłuszcze roślinne. Współcześni konsumenci oczekują od opakowań wysokiej jakości, wygody i bezpieczeństwa. Szczelne, zabezpieczające przed niepożądaną ingerencją zamknięcie, łatwość otwierania i ponownego zamykania oraz estetyczny wygląd są najważniejszymi cechami dobrego opakowania. Dobry projekt opakowania jest istotnym czynnikiem podczas podejmowania przez klienta decyzji o zakupie, nawet jeśli codzienne wybory pozostają sprawą nawyku. Wykorzystanie innowacyjnych opakowań, wyróżniających się niekonwencjonalnym kształtem, przyciągającym wzrok zdobieniem lub tłoczeniem zwiększa szansę powodzenia nowych produktów.

Huhtamaki oferuje technologie i opakowania zarówno dla ekonomicznych, konwencjonalnych rozwiązań jak i luksusowych marek.

Duży wybór rozmiarów i kształtów opakowań termoformowanych zaspokaja potrzeby klientów dotyczące dobrej jakości, funkcjonalności i atrakcyjnej ceny. Wytrzymałe i bezpieczne opakowania mogą być produkowane również w wersji barierowej. Pojemniki mogą drukowane, etykietowane lub zdobione folią termokurczliwą. Wieczka drukowane są przed formowaniem, dzięki czemu cała powierzchnia jest ozdobiona wysokiej jakości grafiką.

Formowane wtryskowe (IML) wieczek i pojemników pozwala na precyzyjne formowanie oryginalnych kształtów oraz zastosowanie rozwiązań zabezpieczające przed niepożądaną ingerencją.
Opakowania są szczelne i sprawiają wrażenie solidnych a etykietowanie w formie gwarantuje doskonałą jakość zdobienia. !

System zamykania Hinge Lock: wszechstronne zastosowanie i łatwość użycia. Nasza opatentowana koncepcja Hinge Lock to unikalny projekt, obejmujący zabezpieczone przed otwarciem, zintegrowane z pojemnikiem wieczko. Opakowanie może być łatwo otwierane i zamykane jedną ręką. Praktyczne i wygodne rozwiązanie!

źródło: http://www.huhtamaki.pl/Websites.nsf/index/Webpage4C11B?open&id=58607B4491628763C12572280037D6BA

Opakowania to bardzo istotna gałąź przemysłu.

2007-04-13T01:42:00.000-07:00

Opakowania można podzielić wg następujących kryteriów:

1. zasadniczej funkcji, jaką spełnia opakowanie w stosunku do zawartości:
- jednostkowe,
- transportowe,
- zbiorcze.

2. materiału z jakiego wykonane są główne elementy konstrukcji opakowania:
- papierowe,
- tekturowe,
- szklane,
- materiałowe,
- z tworzyw sztucznych,
- tkaninowe,
- ceramiczne,
- z materiałów kompleksowych (laminaty),
- drewniane.

3. zasadniczego kształtu opakowania:
- częściowo osłaniające wyrób,
- kubki otwarte,
- owinięcia częściowe,
- pudełka bez wieka,
- siatki,
- tace,
- całkowicie osłaniające wyrób,
- ampułki pudełka z wiekiem,
- balony butelki puszki,
- fiolki słoje,
- kubki zamknięte torby,
- owinięcia całkowite tuby.

4. opakowania transportowe częściowo osłaniające wyrób:
- jarzma, obitki, szpule,
- klamry, owinięcia częściowe, wiadra (bez wieka),
- klatki, płozy, worki,
- kosze, podstawy, skrzynki bez wieka lub z wiekiem,
- obejmy, pojemniki ażurowe ścianami ażurowymi.

5. opakowania transportowe całkowicie osłaniające wyrób:
- bańki – konwie, kanistry, wiadra z wiekiem,
- beczki, owinięcia całkowite, pojemniki zamknięte,
- bębny, pudła ze ścianami pełnymi,
- butle, skrzynie i skrzynki,
- hoboki (bęben + uchwyt), worki.

6. własności opakowań, oraz form obrotu nimi:
- własne: stanowiące własność producenta,
- obce: stanowiące własność dostawcy, dostarczane do zakładu produkcyjnego wyroby,
- sprzedawane: opakowania, których wartość wkalkulowuje się w cenę wyrobu. Opakowania w zasadzie tekturowe – jako opakowania jednorazowego użytku,
- sprzedawane: fakturowane,
- wypożyczane: opakowania transportowe, w większości nietypowe, dostosowane do potrzeb dostawcy wyrobów, nadające się do wielokrotnego użytku.

7. sposobu ich wykorzystania:
- opakowania jednorazowego użytku, są to najczęściej opakowania jednostkowe, ulegające zniszczeniu (np. owinięcia, torby),
- opakowania do wielokrotnego użytku, są to zwykłe opakowania transportowe.

8. z punktu widzenia ochrony środowiska:
- ulegające naturalnemu procesowi rozkładu (degradacji),
- nie ulegające degradacji.

9. przemysłu użytkowego (np. spożywczego, farmaceutycznego, tytoniowego itd.)

10. w zależności od podatności do składowania i rozbierani:
- sztywne – nierozbieralne,
- składane – puste można złożyć bez rozdzielania elementów,
- rozbieralne.

11. według roli jaką spełnia w warunkach rynkowych:
- aktywne: mają wpływ na kształtowanie się popytu na rynku,
- bierne: w stosunkach rynkowych zachowują się obojętnie i nie wywołują wpływu na motywy postępowania konsumentów.

opakowania i kartony

Kaszerowanie

Rodzaje opakowań z tektury falistej

Kartoniki - to nie małe kartony

Odpowiednie kartony ułatwią przeprowadzkę

Opakowanie, które można zjeść razem z produktem

Opakowania przyciągające uwagę

Termoformowane pojemniki do nowych zup

Kolorowy zewnętrzny rękaw kartonowy ze zdjęciami przedstawiającymi każdą zupę zapewnia atrakcyjna prezentacje produktów w sklepie. Źródło: RPC - www.xture.com

Folie opakowaniowe

Bigowanie

Materiał na biodegradowalne opakowania

Jakie powinny być opakowania zabawek?

Rewolucja w projektowaniu opakowań

Wydruki na kartonie

Program do projektowania opakowań

Pakowanie produktów płynnych i półpłynnych dla przemysłu perfumeryjnego i kosmetycznego

Trendy na rynku win w opakowaniach kartonowych

Identyfikacja opakowań - kody kreskowe

Opakowania metalowe do żywności

Opakowania z żywicy

Rewolucja w projektowaniu opakowań

Kartony do przeprowadzek

Rodzaje fal tektury falistej

Budowa tektury falistej

Kartony bezpiecznie drukowane

Kartony Artcare

Opakowania jednostkowe

Opakowania wielokrotnego użytku

Opakowania tkaninowe

Opakowania szklane

Cechy opakowań produkowanych z materiałów papierniczych

Kartony fasonowe - wykrojnikowe

Kartony - klasyczne (klapowe)

Gospodarowanie opakowaniami

Opakowania tłuszczów jadalnych

Opakowania to bardzo istotna gałąź przemysłu.

Kolorowy zewnętrzny rękaw kartonowy ze zdjęciami przedstawiającymi każdą zupę zapewnia atrakcyjna prezentacje produktów w sklepie.

Źródło: RPC - www.xture.com